کتاب سیره تربیتی پیامبران - دفتر ششم

«حضرت ابراهیم (ع)» دفتر ششم از مجموعه‌ی «سیره تربیتی پیامبران» است. این کتاب در واقع حاصل گفت‌وشنودی در برنامه‌ی تلویزیونی «سمت خدا» است. حجت‌الاسلام محمدرضا عابدینی نکات تربیتی و اخلاقی حاصل از سیره‌‌ی این پیامبر اولی‌العزم را در برنامه‌ی سمت خدا ایراد کرده‌ و نشر معارف با بهره‌گیری از این مطالب اثر حاضر را تدوین کرده است. در این مباحث، از تفسیر المیزان علامه طباطبایی، تفسیر تسنیم و «سیره‌ی پیامبران» اثر آیت‌الله جوادی آملی استفاده شده است. مجموعه کتاب‌های سیره تربیتی پیامبران با هدف راهنمایی بشر به سمت هدایت نوشته شده است تا چراغی باشد برای تمام کسانی‌که به‌دنبال سعادت هستند. تحلیل سیره‌ی انبیا و اولیای الهی، به‌عنوان حقیقتی زنده و تأثیرگذار در زندگی امروز ما چه از نطر محبت به آن‌ها و چه از نطر عبرت‌گرفتن و درس‌آموزی از سرنوشت مخالفان آن‌ها، در بیان کامل قرآنی، کاملا لازم و ضروری است.
در ششمین دفتر از این مجموعه؛ درس‌هایی از شیوه زیستن حضرت ابراهیم(ع) آمده است. رسولی که به پدر انبیاء و پیامبر توحید مشهور است، او را پس از امتحانات سخت الهی با عنوان خلیل خدا می‌شناسیم. حضرت ابراهیم حدود دو هزار سال پیش از میلاد حضرت مسیح به‌دنیا آمد؛ یعنی حدود چهار هزار سال پیش. درباره‌ی محل تولد ایشان اختلاف وجود دارد: برخی منابع، محل تولد او را در اطراف شهر بابل ذکر می‌کنند و برخی دیگر، در اطراف شهر کوفه، و برخی نیز، آن را شهر یا روستای «اور» می‌دانند و گفته‌اند که محل به آتش‌انداختن حضرت ابراهیم هم در همان‌جا بوده و آن حضرت از آن‌جا به شام هجرت کرده است. هر سه محل ذکر شده، امروزه در کشور عراق قرار دارند. در منابع تاریخی، عمر حضرت ابراهیم از ۱۲۰ تا ۲۰۰ سال ذکر شده است. قول به ۱۲۰ سال، قوی است؛ اما بعضی قرائن، قول ۱۷۵ سال را تأیید می‌کنند.
حضرت ابراهیم علیه‌السلام «فطرت مجسم» است؛ به این معنا که خدای متعال، سیر عبودی در مسیر قرب به خود را، با وجود مبارک حضرت ابراهیم نشان داده است. خداوند درباره‌ی زندگی اغلب انبیای دیگر، تنها بخش‌های خاص و کوتاهی را نقل کرده و از اولین لحظه وجود آن‌ها و ابتدای ادارکات ایشان، صحبتی به میان نیاورده است، اما درباره‌ی زندگی حضرت ابراهیم (ع) هم در آیات قرآن و هم در روایات معصومان (ع) این سیر به‌طور کامل، نمایان است. علامه طباطبایی در تفسیر شریف المیزان می‌فرماید: آیاتی که درباره‌ی حضرت ابراهیم (ع) نازل شده است، برای بیان مصداقی کامل از قیام به دین فطرت، و نشر توحید است. به عبارت دیگر، در میان انبیا، ابراهیم خلیل (ع) پس از رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله، در نشر توحید بی‌نظیر بوده و مظهر تامّ آن در بین انبیا به‌شمار می‌رود. حضرت ابراهیم (ع) یکی از کامل‌ترین جلوه‌های نبی مکرم اسلام (ص) است؛ بنابراین وقتی نفخ صور دوم در قیامت به صدا درمی‌آید، اولین نفری که مبعوث می‌شود، رسول اکرم (ص) است و نفر دوم، حضرت ابراهیم (ع).
«حضرت ابراهیم (ع)» از مجموعه‌ی «سیره تربیتی پیامبران» به مخاطب کمک می‌کند تا ارتباط بیشتر و بهتری با قرآن، اهل‌بیت، انبیا و اولیای الهی پیدا کنند و از آن‌ها الگو بگیرند.