درخت آرزو

Wishtree

  • قیمت : ۲۰,۰۰۰ تومان
  • قیمت برای شما : ۱۶,۰۰۰ تومان
  • وضعیت : موجود
انتشارات: پرتقالپرتقال
مترجم: آناهیتا حضرتی کیاوندانی

معرفی کتاب درخت آرزو اثر کاترین اپلگیت

کتاب درخت آرزو، اثری فانتزی نوشته ی کاترین اپلگیت است که نخستین بار در سال 2017 منتشر شد. کتاب ها نمی توانند جوک تعریف کنند، اما بدون تردید توانایی داستان سرایی را دارند. قرمز، یک درخت بلوط است که سال های زیادی از عمرش می گذرد. او یک درخت آرزو است و مردم محل، آرزوهایشان را بر روی تکه های لباس می نویسند و به شاخه های او می بندند. این درخت آرزو به همراه کلاغی به نام بانگو و سایر حیواناتی که در گوشه و کنار تنه اش پناه می گیرند، مراقب محله نیز هست. شاید بگویید که دیگر اتفاقی برای قرمز جدید نخواهد بود؛ خب، این حرف تا حدی درست بود تا این که خانواده ای جدید به محله می آیند. بسیاری از ساکنین محله از این اتفاق ناراضی هستند و حالا تجارب قرمز به عنوان یک درخت آرزو، از هر وقت دیگری مهمتر شده است. کتاب درخت آرزو، اثری خنده دار، ژرف، گرم و پرظرافت است که دوران اوج نویسندگی کاترین اپلگیت را نشان می دهد.

کتاب درخت آرزو


ویژگی ها کتاب درخت آرزو

جزو لیست پرفروش ترین های نیویورک تایمز

مشخصات کتاب درخت آرزو
قطع :رقعی
نوع جلد :جلد نرم
شابک :978-600-462-199-1
تعداد صفحه :184
سال انتشار میلادی :2017
سال انتشار شمسی :1397
سری چاپ :3
نکوداشت های کتاب درخت آرزو
A bestselling story of kindness, friendship, and hope.
داستانی پرفروش درباره ی مهربانی، دوستی و امید.
Barnes & Noble

A beautifully written story that will leave its imprint on a reader of any age.
داستانی زیبا که بر مخاطب با هر سنی تأثیر خواهد گذاشت.
New York Times Book Review New York Times Book Review

A distinctive call for kindness, delivered by an unforgettable narrator.
ندایی منحصر به فرد برای مهربانی که توسط یک راوی فراموش نشدنی به گوش می رسد.
Publishers Weekly Publishers Weekly

بخش هایی از کتاب درخت آرزو (لذت متن)
حرف زدن با درخت ها سخت است. ما زیاد اهل گپ زدن نیستیم. منظورم این نیست که از ما کارهای خارق العاده برنمی آید؛ از آن کارهایی که شما هیچ وقت نمی کنید. مثلا برای جوجه جغدهای سفید و کرکدار، گهواره می شویم؛ به خانه درختی های شل و وارفته استقامت می دهیم؛ فتوسنتر می کنیم. اما این که با آدم ها حرف می زنیم یا نه، باید بگویم... نه زیاد.

شاید الان به این فکر می کنید چرا سر زنگ علوم که درس «مام طبیعت دوست ماست» را می خواندید، کسی به شما نگفت درخت ها حرف می زنند. تقصیر معلمتان نیست؛ به احتمال زیاد خودش هم نمی داند درخت ها می توانند حرف بزنند. بیشتر آدم ها این را نمی دانند.

پوسته ی رگه دار و قرمز-خاکستری دارم، با برگ های چغر و تیزتیزی و ریشه های سرسخت و جست و جوگر؛ و اگر تعریف از خود نباشد، توی این خیابان، من بهترین رنگ پاییزی را دارم. صفت قرمز، به تنهایی برای توصیف رنگم کافی نیست. اگر ماه اکتبر به سراغم بیایید، به نظر می آید آتش گرفته ام. جای تعجب است که هر پاییز، آتشنشانی سعی نمی کند با آبپاش خاموشم کند!