کتاب «بیست تز در باب سیاست» اثر انریکه دوسل، بیست اصل محوری را برای فهم و بازسازی عرصه سیاسی در جهان معاصر مطرح میکند. دوسل در این کتاب سیاست را فراتر از قدرت و نهادهای رسمی میبیند و آن را عرصهای میداند که باید پاسخگوی عدالت، کرامت انسانی و همبستگی جمعی باشد. او تلاش میکند نشان دهد چگونه نظامهای موجود، از تمرکز قدرت تا سلطه نولیبرالی، سیاست را از مسیر خود منحرف کردهاند و نیازمند بازاندیشی هستند. دوسل به تعریف سیاست و بررسی ماهیت قدرت میپردازد. او قدرت را در دو بعد متفاوت تحلیل میکند: توانایی جمعی مردم برای عمل و زیست انسانی و قدرت رسمی که در قالب نهادها و ساختارهای حکومتی تجلی مییابد. او نشان میدهد هنگامی که قدرت از مردم جدا میشود و در اختیار گروههای خاص قرار میگیرد، ساختاری شکل میگیرد که از پاسخگویی فاصله دارد و به تداوم نابرابری و فساد منجر میشود. این بخش از کتاب به بررسی چگونگی شکلگیری سلطه نمادین و قدرت اطاعت میپردازد و تحلیل میکند که ساختارهای نهادی چگونه میتوانند رفتار جمعی و هنجارهای اجتماعی را شکل دهند. دوسل با بررسی جریانهای رهاییبخش و جنبشهای اجتماعی، تأکید میکند که تغییر واقعی سیاست باید از پایین جامعه آغاز شود. او با ارجاع به نمونههای آمریکای لاتین، نشان میدهد چگونه حرکتهای اجتماعی و سیاسی میتوانند قدرت را از کنترل نخبگان به دست مردم بازگردانند. کتاب همچنین چارچوبی برای فهم رابطه میان نهادها، مشروعیت و امکان تحول ارائه میدهد و نشان میدهد که اصلاحات نهادی بدون مشارکت جمعی و پایبندی به عدالت اجتماعی امکانپذیر نیست. فصلهای پایانی به بازسازی نهادها و نظریه دولت اختصاص دارد. دوسل تحلیل میکند که دولت و نهادهای رسمی زمانی میتوانند کارکردی رهاییبخش داشته باشند که با اصول اخلاقی و همبستگی جمعی همسو باشند. او اهمیت آموزش سیاسی، شفافیت، پاسخگویی و ترویج ارزشهای عدالت اجتماعی را برجسته میکند و یادآور میشود که بازسازی سیاست نیازمند تغییر فرهنگ سیاسی، بازنگری در ساختار قدرت و تقویت مشارکت مردمی است.
درباره انریکه دوسل
انریکه دومینگو دوسل (متولد 24 دسامبر 1934) یک آکادمیک، فیلسوف، مورخ و الهیات آرژانتینی-مکزیکی است. او از سال 2013 تا 2014 به عنوان رئیس موقت دانشگاه آتونوما د لا سیوداد مکزیکو خدمت کرد.