کتاب هشت کتاب

Eight books
کد کتاب : 11461
شابک : 978-2000414186
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 448
سال انتشار شمسی : 1399
سال انتشار میلادی : 1977
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 2
زودترین زمان ارسال : 2 خرداد

هشت کتاب
Eight books
کد کتاب : 53323
شابک : 978-6009148165
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 400
سال انتشار شمسی : 1399
نوع جلد : جلد سخت
سری چاپ : 2
زودترین زمان ارسال : 2 خرداد

هشت کتاب
Eight books
کد کتاب : 11460
شابک : 978-2000332466
قطع : وزیری
تعداد صفحه : 448
سال انتشار شمسی : 1399
سال انتشار میلادی : 2016
نوع جلد : زرکوب
سری چاپ : 9
زودترین زمان ارسال : ---

هشت کتاب
Eight books
کد کتاب : 11462
شابک : 978-2000397083
قطع : وزیری
تعداد صفحه : 448
سال انتشار شمسی : 1399
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 11
زودترین زمان ارسال : ---

هشت کتاب
Eight books
کلیه تصاویر کتاب از کارهای سهراب سپهری می باشد - جیر
کد کتاب : 11447
شابک : 9782000313472
قطع : وزیری
تعداد صفحه : 448
سال انتشار شمسی : 1399
سال انتشار میلادی : 1976
نوع جلد : زرکوب
سری چاپ : 9
زودترین زمان ارسال : ---

هشت کتاب
Eight books
  • 210,000 تومان
  • تمام شد ، اما میاریمش 😏
  • انتشارات: کومه کومه
    نویسنده:
کد کتاب : 69013
شابک : 978-9642598953
قطع : وزیری
تعداد صفحه : 568
سال انتشار شمسی : 1400
نوع جلد : سلفونی
سری چاپ : 2
زودترین زمان ارسال : ---

معرفی هشت کتاب اثر سهراب سپهری

"هشت کتاب" اثری است از شاعر اهل کاشان، "سهراب سپهری" که مجموع هشت دفتر پیشین او در عرصه ی شعر را در بردارد. این دفاتر که به ترتیب سروده شدن شامل "مرگ رنگ"، "زندگی خواب ها"، "آوار آفتاب"، "شرق اندوه"، "صدای پای آب"، "مسافر"، "حجم سبز" و "ما هیچ ما نگاه" نام دارند، همگی در بازه ی زمانی دهه ی سی تا اواسط دهه ی پنجاه سروده شده اند و تعداد زیادی از این اشعار پیش از اینکه یک جا و در قالب "هشت کتاب" ارائه شوند، در نشریات و مجله های مختلف به انتشار رسیده بودند؛ اما قرار گرفتن آن ها در توالی "هشت کتاب"، روند تکامل شعر "سهراب سپهری" و جهت فکری او را طی سالیان متمادی نشان می دهد و تجربه ای شیرین را برای علاقه مندان به آثار منحصر به فردش رقم خواهد زد.
آخرین دفتر شعر او با عنوان "ما هیچ ما نگاه" که به همراه سایر دفاتر در قالب "هشت کتاب" به انتشار رسید، تنها چند سال پیش از اینکه دنیای فانی را ترک بگوید سروده شد؛ این چنین بود که ذهن سرشار از ذوق و قریحه ی او با صدها شعری که می توانست بعدا بسراید، خیلی زود خاموش شد و گنجینه ی سروده های متفاوت و سنت شکن او، در معبد ادبیات ایران زمین برجای ماند.
"سهراب"، هنرمند و هنردوست بود و جلوه ی این علاقه، با فلسفه ی درآمیخته با اشعارش، به روشنی در "هشت کتاب" خودنمایی می کند. همچنین به سبب سفرها و آشنایی او با فرهنگ و آیین قسمت های مختلف دنیا، جهان بینی وسیع تر و بدون تعصبی را در شعر او شاهد هستیم. گفتنی است این نسخه از هشت کتاب شامل تصاویری بوده که همگی از آثار "سهراب سپهری" می باشند.

کتاب هشت کتاب

سهراب سپهری
سهراب سپهری (۱۵ یا ۱۴ مهر ۱۳۰۷ کاشان – ۱ اردیبهشت ۱۳۵۹ تهران) شاعر، نویسنده و نقاش اهل ایران بود. او از مهم‌ترین شاعران معاصر ایران است و شعرهایش به زبان‌های بسیاری از جمله انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی و ایتالیایی ترجمه شده‌است.
قسمت هایی از هشت کتاب (لذت متن)
جهان آلوده خواب است/ فرو بسته است وحشت در به روی هر تپش، هر بانگ/ چنان که من به روی خویش/ در این خلوت که نقش دلپذیرش نیست/ و دیوارش فرو می خواندم در گوش:/ میان این همه انگار/ چه پنهان رنگ ها دارد فریب زیست!/ شب از وحشت گرانبار است/ جهان آلوده خواب است و من در وهم خود بیدار/ چه دیگر طرح می ریزد فریب زیست/ در این خلوت که حیرت نقش دیوار است؟

می تراوید آفتاب از بوته ها/ دیدمش در دشت های نم زده/ مست اندوه تماشا، یار باد/ مویش افشان، گونه اش شبنم زده/ لاله ای دیدیم لبخندی به دشت/ پرتویی در آب روشن ریخته/ او صدا را در شیار باد ریخت/ جلوه اش با بوی خاک آمیخته/ رود، تابان بود و او موج صدا/ خیره شد چشمان ما در رود وهم/ پرده روشن بود، او تاریک خواند/ طرح ها در دست دارد دود وهم/ چشم من بر پیکرش افتاد، گفت:/ آفت پژمردگی نزدیک او/ دشت: دریای تپش، آهنگ، نور/ سایه می زد خنده تاریک او

مانده تا برف زمین آب شود/ مانده تا بسته شود این همه نیلوفر وارونه چتر/ ناتمام است درخت/ زیر برف است تمنای شنا کردن کاغذ در باد/ و فروغ تر چشم حشرات/و طلوع سر غوک از افق درک حیات/ مانده تا سینی ما پر شود از صحبت سنبوسه و عید/ در هوایی که نه افزایش یک ساقه طنینی دارد/ و نه آواز پری می رسد از روزن منظومه برف/ تشنه زمزمه ام/ مانده تا مرغ سر چینه هذیانی اسفند صدا بردارد/پس چه باید بکنیم؟/ من که در لخت ترین موسم بی چهچه سال/ تشنه زمزمه ام؟/ بهتر آن است که برخیزیم/ رنگ را بردارم/ روی تنهایی خود نقشه مرغی بکشم