انتشارات: هنرکدههنرکده
نویسنده:

معرفی کتاب درختی در بروکلین می روید اثر بتی اسمیت

کتاب درختی در بروکلین می روید، رمانی نوشته ی بتی اسمیت است که اولین بار در سال 1943 منتشر شد. این رمان آمریکایی کلاسیک و بسیار محبوب درباره ی بزرگ شدن دختری جوان، داستانی گزنده و تکان دهنده سرشار از مهربانی و بی رحمی، و خنده و ناراحتی است و زندگی ها، شخصیت ها و رویدادهای هیجان انگیزی را در خود جای داده است. داستان دختری جوان، حساس و آرمان گرا به نام فرانسی نولان و سال های تلخ و شیرین و سرنوشت ساز زندگی اش در زاغه های ویلیامزبورگ برای بیش از هفت دهه است که میلیون ها مخاطب را به وجد آورده و الهام بخش آن ها بوده است. تجربه های روزانه ی خانواده ی فراموش نشدنیِ نولان با صداقت و جذابیتی منحصر به فرد در اثری ادبی به نگارش درآمده اند که به شکلی درخشان، زمان و مکانی خاص را به همراه لحظاتی بسیار ناب از تجربه های انسانی به تصویر می کشد.

کتاب درختی در بروکلین می روید


ویژگی ها کتاب درختی در بروکلین می روید

جزو فهرست برترین آثار نویسندگان زن

فیلمی بر اساس این کتاب در سال 1945 ساخته شده است.

مشخصات کتاب درختی در بروکلین می روید
قطع :رقعی
نوع جلد :سلفونی
شابک :978-600-92457-3-4
تعداد صفحه :511
سال انتشار شمسی :1391
سال انتشار میلادی :1943
سری چاپ :2
بیشتر بخوانید

آینه ی تمام نمای زندگی بشر در ادبیات تاریخی

می توان گفت که هدف اصلی این ژانر، «زندگی بخشیدن به تاریخ» از طریق ساختن داستان هایی درباره ی گذشته یا یک دوره ی تاریخی خاص است.

نکوداشت های کتاب درختی در بروکلین می روید
One of the books of the century.
یکی از کتاب های برتر قرن.
New York Public Library

If you miss A Tree Grows in Brooklyn you will deny yourself a rich experience.
اگر «درختی در بروکلین می روید» را از دست بدهید، خودتان را از تجربه ای غنی محروم خواهید ساخت.
New York Times New York Times

Betty Smith was a born storyteller.
بتی اسمیت، داستان سرایی مادرزاد بود.
USA Today USA Today

بخش هایی از کتاب درختی در بروکلین می روید (لذت متن)
جدی و باوقار کلمه ای است که می توان بر بروکلین، در نیویورک گذاشت، به ویژه در آن تابستان اندوهگین 1912 که واژه مناسبی بود، ولی برای محله ویلیامزبرگ بروکلین، بی تناسب می نمود. واژه های زیبا و دوست داشتنی با بروکلین سازگاری نداشت. جدی، تنها واژه ای به حساب می آمد که با آن متناسب بود، به ویژه در بعد از ظهر هر شنبه در فصل تابستان.

نیاکان من خواندن و نوشتن بلد نبودند. پدران آن ها نیز سواد خواندن و نوشتن نداشتند. پدر و مادرم هم به مدرسه نرفتند. با این حال، من، فرانسی نولان، به کالج می روم! می شنوی، فرانسی؟ تو به کالج می روی؟ آه خدای بزرگ!

همه چیز را طوری ببین که انگار داری برای اولین بار یا آخرین بار به آن نگاه می کنی؛ این گونه زمانت روی زمین سرشار از شکوه خواهد بود.