کتاب بانو گوهرشاد

«بانو گوهرشاد» نوشته‌ی مژگان شیخی داستان زندگی یکی از مهم‌ترین ملکه‌های تاریخ ایران به نام گوهرشاد را با زبانی روان و ساده برای نوجوانان روایت می‌کند.
سرزمین کهن ایران، زادگاه شیرزنان نام‌آوری است که هریک در عرصه‌های مختلف کار و زندگی موفق و افتخارآفرین بوده‌اند. بسیاری از آن‌ها نه‌تنها در ایران بلکه در جهان مشهور شده‌اند. گوهرشاد بیگم معروف به «گوهرشاد» یکی از این زنان است که در کشور ما نامی آشناست؛ بانویی که به دستور و پیگیری او مسجد گوهرشاد کنار حرم امام رضا(ع) ساخته شد. او علاوه بر مشهد در هرات نیز مسجدی ساخته است. گوهرشاد چندین مدرسه و کاروان‌سرا نیز از خود به یادگار گذاشته است. این بناهای باشکوه از شاهکارهای هنر معماری به شمار می‌روند. گوهرشاد دختر غیاث‌الدین ترخان، یکی از افراد بانفوذ دربار تیمور بود که بعدها به همسری شاهرخ درآمد و عروس امیر تیمور شد. گوهرشاد و شاهرخ، دوستدار علم و هنر و حامی هنرمندان بودند. گوهرشاد زنی خردمند، ادب‌دوست، اشراف‌زاده و هنرپرور بود که در عمر هشتادساله‌ی خود، آثار ارزشمندی را در حوزه‌های معماری و ساخت بناهای تاریخی به‌جای گذاشت. آثار معماری، مینیاتوری، خوش‌نویسی و صنایع دستی و کتاب‌هایی خطی که از آن دوران به جا مانده، از ممتازترین آثار هنری در جهان به شمار می‌روند.
«بانو گوهرشاد» داستان زندگی این بانوی هنردوست و قدرتمند ایرانی است که در زندگی خود فرازوفرودهای بسیاری را پشت سر گذاشت. نویسنده کوشیده است به بهانه‌ی روایت زندگی بانو گوهرشاد، وقایع تاریخی آن دوره را نیز برای مخاطب بازگو کند. مخاطب با خواندن این کتاب با سختی‌ها، تلاش‌ها، کارشکنی‌ها و موانع مقابل زنی هنردوست آشنا می‌شود که با ایستادگی و مقاومت در برابر مشکلات توانست آثار ماندگاری در تاریخ، فرهنگ، ادب و معماری این مرزوبوم از خود به‌جای بگذارد.
بانو گوهرشاد، اشراف‌زاده‌ای بود که می‌توانست مانند زنان اشراف‌زاده دوره خود، زندگی خودش را در راه خوشگذرانی و لذت‌های دنیوی سپری کند ولی راه دیگری را انتخاب کرد و در این مسیر موفقیت‌های چشمگیری به دست آورد. گوهرشاد در بسیاری از سفرهای شاهرخ تیموری را همراهی می‌کرد و در بیشتر امور حکومتی دخالت داشت. پس از مرگ شاهرخ (۸۵۰ق)، گوهرشاد با توطئه‌ی جمعی از امرای سلطان ابوسعید گورکانی و به امر او، در نهم رمضان ۸۶۱ ق، در هرات کشته شد. جسد او در کنار قبر فرزندش بایسنقرمیرزا، در آرامگاهی خانوادگی که خود ساخته بود، به خاک سپرده شد.
«بانو گوهرشاد» داستانی الهام‌بخش از زندگی این زن قدرتمند و دوستدار هنر است؛ داستانی که زندگی پرفراز و نشیب و وقایع تاریخی زمان او را نیز بازگو می‌کند.