کتاب تراژدی مکبث

نمایشنامه دربارهٔ مکبث، سردار شجاع اسکاتلندیه که بعد از یک نبرد با سه ساحره روبه‌رو می‌شه. ساحره‌ها پیشگویی‌هایی دربارهٔ آیندهٔ او می‌کنن و بعضی از اون پیشگویی‌ها خیلی زود به حقیقت می‌پیوندن. همین موضوع کم‌کم فکر رسیدن به تاج‌وتخت رو در ذهن مکبث جدی می‌کنه و از همین‌جا مسیر داستان وارد فضای جاه‌طلبی، قدرت، خیانت، ترس و فروپاشی می‌شه. ترجمه‌ای که من خوندم، ترجمهٔ عبدالرحیم احمدی از نشر قطره بود. این ترجمه نخستین بار در دههٔ ۱۳۳۰ منتشر و نسخه‌ای که من خوندم، ویراست جدیدی از همون ترجمه‌ست که احمدی در دههٔ ۱۳۹۰ اونو بازنگری و اصلاح کرده. نکتهٔ جالب اینجاست که ترجمهٔ احمدی از ترجمهٔ فرانسوی موریس مترلینک انجام شده و بعد با متن انگلیسی مقابله شده است. برای همین، زبان ترجمه طبیعتاً زبان کاملاً امروزی و راحتی نیست؛ ولی من شخصاً این رو نقطهٔ ضعف نمی‌دونم. اتفاقاً در بعضی قسمت‌ها همین لحن قدیمی و ادبی با فضای خود نمایشنامه جور درمیاد. البته جاهایی هم مجبور شدم یک جمله یا عبارت رو دوباره بخونم تا دقیق بفهمم منظور چیه؛ مخصوصاً چون زبان شکسپیر خودش ساده و امروزی نیست و مترجم هم قرار نبوده اون رو به زبان کوچه و بازار تبدیل کنه. از طرفی، شکسپیر عمداً در بعضی دیالوگ‌ها از ابهام و دوپهلوگویی استفاده می‌کنه؛ مخصوصاً در پیشگویی‌های ساحره‌ها. این ابهام در ترجمه هم تا حد زیادی حفظ شده و مترجم در پاورقی‌ها دربارهٔ بعضی از این موارد توضیح داده. به نظرم این نکته مهمیه، چون اگر قرار بود مترجم همهٔ این ابهام‌ها رو صاف و روشن کنه، بخشی از بازی زبانی و جذابیت نمایشنامه از بین می‌رفت. پاورقی‌های کتاب هم برای من مفید بودند. این توضیحات هم از مترلینک و هم از خود مترجم اومده و دربارهٔ بعضی اصطلاحات، شخصیت‌های تاریخی، رسم‌ورسوم و حتی دربارهٔ اصالت بعضی قسمت‌های نمایشنامه توضیح داده شده. بنابراین در طول خواندن کمتر احساس می‌کردم چیزی رو نمی‌فهمم یا یک اشارهٔ مهم رو از دست داده‌ام.

حتمن و حتمن و حتمن جز ترجمه‌ی آقای آشوری این شاهکار را مطالعه نفرمایید من ترجمه‌ی آقای آشوری رو داشتم به دلیل علاقه خواستم ترجمه ای دیگر هم مطالعه کنم و با بی دقتی با توجه به امتیاز ترجمه‌ی آقای مهدی پور رو خریدم و تمام حس شاعرانگی شکسپیر در این متن کشته شده بود و تمام لذت کتاب رو از من گرفت

مکبث شاهکاری است در کنار دیگر شاهکار‌های شکسپیر؛ فقط برای اون دسته از عزیزانی که از شکسپیر نمایشنامه ای نخوندند مکبث به عنوان اولین اثر پیشنهاد نمیشه. ابتدا چند اثر از شکسپیر بخونند سپس بیایند سمت مکبث این جوری خیلی راحت‌تر می‌توانند با مکبث ارتباط برقرار کنند.

بهترین اثر شکسپیر که همواره میدرخشه و شاهکاره. ترجمه‌ها یکی از دیگری بهتر. از ترجمه‌های احمدی و شادمان بیشتر لذت بردم. هر چقدر بابت این کتاب هزینه کنید باز هم کمه. کوتاه و مختصر و تاثیر گذار.

یکی از زیبا و هولناک‌ترین تراژدی‌های شکسپیر بزرگ با ترجمه ادیبانه استاد آشوری. انتشارات آگه این کتاب رو به صورت دو زبانه چاپ کرده و همچنین پی‌گفتاری از دکتر مقدادی در اتنهای اون به رشته تحریر در اومده. ناگفته نمونه که سریال زخم کاری فصل یک با اقتباس از این نمایشنامه و کتاب بیست زخم کاری اثر محمود حسینی‌زاد ساخته شده

شاهکار شکسپیر بدون شک با ترجمه‌ی زیبای استاد آشوری

حدودا یک سال پیش این کتاب رو با ترجمه استاد آشوری خواندم واقعا لذت بردم از این همه تسلط و دانش مترجم البته که خود کتاب یک اثر فاخر هست شکی درش نیست اما ترجمه ایشان واقعا بی نظیر هست یکی دیگه از نکات مثبت هم دو زبانه بودن کتاب بود چرا که اولا به تقویت زبان در سطح بالا کمک میکنه دوما اگر فیلمی که از خود اثر ساخته شده رو مشاهده کنید به وضوح متن انگلیسی یا دیالوگ‌های فیلم یکسان هست و قطعا لذت بخش‌تر میشه برای بیننده

چرا ترجمه‌های نشر سروش از نظر صفحه حجمش تقریباً میشه گفت نصف بقیه نشر‌ها و ترجمه هاس؟

سلام ترجمه فرنگیس شادمان خوبه ؟

خواندن ترجمه نشر چشمه از مکبث یکی از لذت بخش‌ترین تجربیات مطالعاتی من بوده ، من بشخصه این ترجمه رو بدلیل شاعرانگیِ متن در عین شیوایی کلمات، بطوری که هیچکدام نه تنها فدای دیگری نشده بلکه در بالاترین حد خودش قرار داره ستایش میکنم (دارای پاورقی و تفاسیر کاملی هم هست )

شاید کار مکبث و لیدی مکبث از نظر خواننده زاده هوسی شیطانی بوده باشه ولی خودتونو جای مکبث بزارید ، به نظرتون با شرایطی که داشتید کمتر از اون در برابر این وسوسه مقاومت می‌کردید یا بیشتر؟ این کتاب ذات سیاه انسانی‌تون رو به چالش میکشه نکته : ترجمه تهامی رو نخونید. هملت رو خوب ترجمه کرد ولی این یکی رو خراب کرد.

چه ترجمه بد و سخت خوانی داره ابولحسن تهامی. اصن رغبت نمی‌کنم کتابو بخونم. نمی‌تونم جمله بندیاشو بفهمم. من کتابای زیادی از شکسپیر خوندم که اکثرشون موضوعات جذابی داشتن اما این کتاب به خاطر ترجمه بدش بدجوری تو ذوق می‌زنه.

ترجمه آقای آشوری فوق العادست. بسیار روان و دلنشین ترجمه شده.

" مرگ ناگزیرش، گر نه اکنون، روزی دگر سر می‌رسید؛ لیک بازْ گفتِ این خبر، در بَتَر روزی چنین، ناوعده بود. پس روز، و پسی روز، و پسی روز، می‌رود خُرد پویان یا گُرازان روزْ روز، تا به واپسْ لحظه‌ی بِنْوِشته اندر دفترِ ایّام؛ و پیشیِ روزهامانْ یکایک شمعی به لُعبتْکانْ می‌دهند سرِ رهِ سوی مرگ تربت نشان. هَلا ای شمع کوته عمر، فِسُرده شو، فسرده شو! زندگی سایه ست و بس، سایه‌ی پوینده ای، نقشبازِ بینوایی کوْ کند سرِ عمرِ کوتَهْ روی صحنه با خرامیدن، خروشیدن، وَزان پسْ دیگَرَش هرگز نمی‌آید خبرْ باز. زندگی قصّه ست و جز این نْی، قصه ای یکْراهه یاوه، راوی اش کالیو، سرْ به سرْ غوغا و خشم. ( پرده‌ی پنجم، صحنه‌ی پنجم، ترجمه‌ی صالح حسینی).

ترجمه آقای تهامی چه جور است؟

بهترین فرصت برای خلاص کردن خود، هنگام نومیدی است. بلی در یک آن، در یک لحظه، اما اگر درنگ کنی، عقل ملعون به دستیاری غریزه و بقا، دست به کار می‌شوند و تو را به وسط زندگی پرتاب می‌کنند و باز فردا و فردا و فردا... لحظه ای به این موضوع توجه کنید در اوج گرفتگی قلب و روح انسان، خلاص شدن بسیار آسان می‌نماید، اما امان از آگاهی، تفکر، تعقل و تردید که رنگ پر مایه عزم و اراده ما را کمرنگ و محو می‌کند و به این شکل است که انسان‌ها با کمال ناباوری می‌توانند 150 سال زندگی کنند و باز هم فردا، فردا و فردا.

حرص آدمیزاد، برای من مکبث جذابترین شخصیت تمام آثار شکسپیر هست و بی شک لیدی مکبث و خونی که هرگز از دستانش پاک نمیشند هولناکترین تصویر ادبیات نمایشیست. هولناکترین اثر شکسپیر.

ترجمه خانوم شادمان رو خوندم و بسیار دوست داشتم + این ترجمه حاوی متن اصلی انگلیسی اثر هم هست.

ترجمه داریوش آشوری واقعا شاهکار هست

خود مکبث که بسیار جذابه، من پیشنهاد می‌کنم با ترجمه جناب احمدی بخونید، هم روان و آهنگینه هم درست و توضیحات پاورقی ارزش اون رو دوچندان کرده، از خوندن اثر با ترجمه ایشون لذت بردم