کتاب مرگ به وقت بهار

این کتاب برای من بیشتر شبیه یک کابوس شاعرانه بود تا یه رمان. از اون کتاب هایی که وقتی میخونی مدام حس میکنی که چیزی درست نیست اما نمیتونی درست توضیح بدی که چه چیزی. آدما زندگی میکنن و عاشق میشن و پیر میشن و میمیرن اما هیچی نرمال نیست. آدمای روستا شرور نیستن با اینحال کارهای چنان وحشتناکی انجام میدن که حتی در توصیف آدمای خطرناک نمیگنجه و همینه که ترسناکش میکنه(شرارت آگاهانه قابل تشخیصه اما شرارتی که لباس سنت به تن داره خیلی خطرناک تره). مرگ از نفس کشیدن هم برای آدمای روستا عادی تره و همین قضیه بشدت ترسناکه که انسان چقدر راحت میتونه به وحشتناک‌‌ترین چیزهاهم عادت کنه🥲پسر قشنگم(راوی کتاب)یکی از غمگین انگیز‌ترین شخصیت هایی بود که باهاش همراه شدم و دستشو گرفتم و چقدر هم که دلم میخواست نجاتش بدم و بغلش کنم... اون مدام تلاش میکرد دنیارو از دید و روح خودش ببینه و بپرسه که چرا؟ اما... تو دنیایی که همه بدون سوال پرسیدن فقط اطاعت میکنن کی میخواد به پسر من بگه چون... کتاب همونقدری قشنگه که چهره بانوی نویسنده خوشگله. چشماش و لبخندش و صورتش جوریه که با وجود زندگی بد و تلخی که داشته هم هنوزم خوشگله و آرزو میکنم روحش الان تو آرامش محض باشه🥹بعضی جملات کتاب انقدری خوشگلن که دلم میخواست دوباره بخونمشون اما اینکارو با کلی درد و زخم قلبم انجام میدادم چون تصویری که تخیلم با خوندن اون جملات قشنگ میساخت به طبیعت مربوط نبودن بلکه به خون مربوط بودن... بانوی زیبای من اونقدر این کتاب رو قشنگ نوشته که انگار گل و خون هم زمان دارن باهم میرقصن و کنار هم زندگی میکنن. یادگاری این کابوس شاعرانه برای من خفگی بود و نه بخاطر داستان ناراحت کنندش بلکه بخاطر سوالاتی که برای من به وجود آورد... اینکه چندتا از باورها و عاداتی که روتین وارانه تکرارشون میکنیم فقط بخاطر این تو زندگیمون هستن که کسی جرئت نکرده راجبشون سوال بپرسه؟ چندتا از ترس‌های درونمون بخاطر ژنتیک والدینمون تو بدنمون نفس میکشه؟ چندتا از زندان هایی که توشون زندگی میکنیم اصلا دیوار و میله ندارن؟ بهار با این کتاب با تمام درد هاش بهم چسبید و عاشقش شدم. با تشکر از بانوی نویسنده و مترجم بسیار هنرمندش و نشر زیبای بیدگل بابت طرح جلد خوشگلش🩷🫶🥀

کتابی متفاوت و زیبا

سخت خوان بود والا من تنها چیزی که فهمیدم این بود که فرهنگ و سنت‌های اشتباه چجوری یه ملت رو به تباهی میکشونه .. مفاهیم دیگه اش رو واقعا درک نکردم ...

آقا من می‌خوام یه نظر بدون ادا و صادقانه بنویسم. یه سری از عزیزان از این کتاب خوششون اومده که کاملا طبیعیم هست بلاخره هرکی یه سلیقه ای داره. ایناها ادعا دارن که این کتاب پر استعاره و نماده و فلانه و نمیدونم هر کسی نمی‌فهمه به همین خاطر خیلی هنرمندانه نوشته شده. اگر که راست می‌گن که خب دمشون گرم. لابد خیلی حالیشونه. اگرم که دروغ می‌گن که پس دارن ادا میان. اما دوست عزیز اگه شما هم مثل من خیلی از استعارات سر در نمیاری یا اصلا علاقه ایم نداری که دنبال زیر بغل مار باشی و دوست داری متنی بخونی که نسبتا سر راست باشه و ازش سر دراری، پس این کتابو نخر. و من الله توفیق

یکی از متفاوت‌ترین و جذاب‌ترین کتاب هایی که خوندم دوباره باید بخونمش

کتاب بسیار خوبی هست ارزش چندین بار خواندن رو داره. نوع روایت متفاوت و معمایی و داری یک خوف خاصی هست و به خواننده اجازه داده میشه تا یه سری چیز‌ها رو خودش حدس بزنه از داخل جملات ک کار سختی هم نیست و به راحتی میشه با داستان همراه شد.

کتاب بسیار خوبی بود. برای خوانندگان مبتدی مناسب نیست اما توصیفات و فضای پیچیده و غمزده ای که داشت، شکل روایت داستانی، نوع بیان داستان که از تماما اول شخص بود شگفت انگیز بود. بهترین کتابی نیست که خوندم، اما قطعا این اثر لذت بیشتری از کتاب ساده ای مثل ۱۹۸۴ بهم داد.

زمانی که این کتاب رو میخونید غرق در آن می‌شید و دیگه یادتون می‌ره که کجا هستید. یه حس خیلی عجیب و غریب که تاحالا تجربه نکرده بودم رو با خواندن این کتاب تجربه کردم خیلی زیاد زیبا بود .

اصلا کتاب راحتی نیست….ولی بی نهایت لذت بخش و جذاب هست…. فکر کنم یک ترجمه هم بیشتر نداره نشر بیدگل…هر صفحه ای که جلو‌تر میرفتم به قدرت تخیل نویسنده غبطه میخوردم….فکر میکردم باید تویه چه اوضاع و فضای اجتماعی زندگی کنی که بتونی اینهمه سیاهیو به تصویر بکشی…..کتاب حال خوب کنی نیست ولی توضیفاتش از زبان راوی داستان بی نظیر هست….اینکه چطور طبیعت و اطرافش رو میبینه و اینکه با توجه به روایتی که داره میگه هنوز هم میتونه زیبایی رو ببینه وبفهمه

من هنوز کتاب رو تا انتها نخوندم برام سوال پیش اومده که آیا زندانی خود راوی هستش؟باتوجه به بخش سوم شماره سه، صفحه۱۴۲. ممنون میشم یکی جواب سوالم رو بده و اسپویلم نکنه=)

ارزش خواندن ندارد.

۱۲ ساله دارم کتاب میخونم، کتاب به این سختی تا حالا ندیده بودم! بین جملات پیوستگی وجود نداره، خیلی چیزا به هم ربطی ندارن اگر هم دارن ما نمیفهمیمشون،کل مدتی که داری کتاب رو میخونی توی یک گنگی و علامت سوال میگذرونی و بعد که تموم میشه از خودت میپرسی خب که چی؟ برای درک کامل کتاب باید نمادشناس باشی و تاریخ شناس و سیاست شناس وگرنه چیزی از کتاب دستگیرت نمیشه برای همین مردم کتابایی مثل ۱۹۸۴ رو بیشتر دوست دارن چون همه قشری راحت میتونن باهاش ارتباط بگیرن و لازم نیست سیاستمدار باشن تا منظور نویسنده رو بفهمن

عده ای از بلاگرهای کتاب برجسته کردند وگرنه ....

کامنتای منفی رو پاک میکنید؟ اونم نه چندان منفی😂 خیلی جالبه. یادم باشه دیگه از رو کامنتای شما کتاب انتخاب نکنم

تنها نکته مثبت کتاب توصیفات بسیار زیبا و ماهرانه در کنار فضایی کاملا متضاد با اونها هست با کتاب‌های خوب دیستوپیایی مانند ۱۹۸۴ قابل قیاس نیست و لایق تعریفاتی که این روزها براش میشه هم نیست

از نظر من واقعا با کتاب‌های قوی دیستوپیایی مثل ۱۹۸۴ قابل قیاس نیست نکته مثبت این کتاب توصیفات بسیار زیبا و ماهرانه هست که بطور عجیبی در تضاده با محیط غیر از اون واقعا فکر نمیکنم لایق تعریفاتی باشه که این همه شنیدم ازش این روزها

کتاب خوبیه لطفا حواستون باشه که فضای داستان بسیار تیره ست و ممکنه خوشتون نیاد و نتونین ادامه بدین(مثل من)

کی موجود میشهههه

کتاب خیلی جذابیه، تمام سطر‌های کتاب به زیبایی و زنجیر وار نوشته شده ، به قدری توصیف‌های کتاب دلنشین و جذابه که اصلا دوست ندارین زمین بذاریدش