کتاب به دنبال ماه

«به دنبال ماه» رمانی تاریخی درباره بخشی از زندگی امام موسی کاظم (ع) است که در آن به انحرافات مسلمانان پس از شهادت امام جعفر صادق می‌پردازد. این کتاب یکی از جلدهای مجموعه‌ی ده جلدی «رمان دینی» درباره‌ی خاندان عصمت و طهارت (ع) است.
داستان این کتاب به آغاز امامت هفتمین امام شیعیان (ع) و دوران کوتاهی از زندگی ۵۵ ساله امام موسی کاظم (ع) می‌پردازد. شخصیت اصلی داستان جوانی 18 ساله است که تصمیم می‌گیرد نزد منصور، خلیفه‌ی عباسی برود؛ چون برادر ناتنی و پدرش از سرداران اموی بوده‌اند و از امویان بیزار است و به دنبال دادخواهی است. او در جریان برخی حوادث می‌فهمد منصور آن کسی نیست که نزد او دادخواهی کند و در نهایت به امام کاظم (ع) می‌رسد.
«به دنبال ماه» فقط به خلافت منصور دوانیقی در سال 148 هجری می‌پردازد و داستان در بازه‌ی زمانی یک سال روایت و در پایان نیز به ظهور امام زمان(عج) اشاره‌ می‌شود. روایتی که از درون آن اوضاع سیاسی، فرهنگی و اجتماعی آن عصر هم دیده می‌شود و با توصیفات دقیق و جزئیات متنوع و متکثر در ذهن مخاطب نقش می‌بندد. نویسنده برای جذابیت بیشتر اثر، کوشیده از تمام عناصر داستان به خوبی بهره ببرد. وجود پیرنگی پرحادثه، تنوع شخصیت‌ها و رازآلود بودن زندگی آن‌ها، پرداخت و فضاسازی متناسب با زمان داستان، به کارگیری دو نوع نثر؛ نثر امروزی برای توصیف و روایت نویسنده و نثر تاریخی برای سخنان شخصیت‌ها و همچنین استفاده گاه به گاه از طنزی ملایم برای جذاب‌تر شدن داستان از ترفندهایی بوده که نویسنده به کار گرفته است تا خواننده را تا انتها با داستان همراه کند.
رمان در بستر وقایع تاریخی پیش می‌رود و روایت‌های تاریخی دقیقی از زندگی امام موسی کاظم(ع) و میلاد امام هشتم(ع) در آن دیده می‌شود. انتخاب شخصیت‌های داستانی از میان یاران معصوم(ع) باعث شده تا نویسنده بتواند حالات روحی معصوم (ع) را به خوبی روایت کند. هر بخش از داستان در یکی از شهرهای آن دوران روایت می‌شود و نویسنده فضا را به خوبی توصیف می‌کند. نثر داستان روان است هرچند پاره‌ای کلمات دشوار در نام مکان‌ها، اشخاص، فرقه‌ها و... دیده می‌شود که با توجه به ماهیت کتاب، گریزی از آن نیست. به عنوان مثال توصیف فضا و برخی نام‌های غریب را ر این بخش از رمان می‌توان دید: «راغده خود را به دیوار خشتی اتاق چسباند تا نیفتد. از وقتی آن خبر شوم را از آن غلام سیاه ناشناس شنید، پاهایش سست شد. دعا می‌کرد آن برده دروغ گفته باشد. می‌دانست اگر خبر راست باشد، فرزندش جان خود را از دست می‌دهد.
چه صبح نامبارکی!
بی‌اختیار سرگرداند و به پسرش نگاه کرد. ماجد هنوز هاج و واج و رنگ پریده در ایوان ایستاده بود و از همان بالا به حیاط و در چوبی خانه نگاه می‌کرد. معلوم بود که او هم مثل مادرش به حرف‌های آن غلام فکر می‌کند.»
رمان «به دنبال ماه» برای علاقمندان به داستان‌های دینی گرینه‌ای مناسب است.