کتاب مسیح هرگز به اینجا نرسید

به تمامی؛ حدیث نفس من. روایت تبعید و سفر ادیسه وار روشنفکری چپ گرا به منطقه ای دورافتاده، که با ریتمی آرام و شاعرانه و نماهای اغلب بلند برای دست یافتن به عمق تفکر سیاسی - اجتماعی نویسنده شکل گرفته؛ ناظر زندگی آرام و کسالت بار و یکنواختی، که با پرسه‌های طولانی خود در آن نواحی با خیل مردمانی مستأصل آشنا می‌شود و در مقام مشاهده گر به آنان اجازه می‌دهد جهانشان را آشکار کنند و این همه را با قلم خود به تصویر می‌کشد. "مسیح در ابولی توقف کرد"روایت زندگی گذشته! من است. پی نوشت : برای نزدیک‌تر شدن به جهان کارلو لوی، شنیدن موسیقی فیلم اقتباسی مسیح در ابولی توقف کرد (Cristo si è fermato a Eboli)، ساخته‌ی فرانچسکو رزی (۱۹۷۹)، با موسیقی پیرو پیچونی را پیشنهاد می‌کنم. پی نوشت دوم : ترجمه اثر فوق العاده بود؛ کاش کیفیت چاپ هم به همان اندازه درخور توجه بود. ظاهراً در این مورد - جنس کاغذ، طراحی جلد و چاپ - سهمی از عنایت ناشر نداشته‌اند.

زندگی پزشکی در تبعید هستش که یک دوره زندگی در روستاهای جنوب ایتالیا نشان میده که در دوره ما هم رنگ و بوی خودشو داره ، زندگی در سکون ، سکوت و فقر شدید روستایی‌ها که روزها و ماها سپری میشه و شکل خشن طبیعت که حتی چشم انداز دل نشینی نداره ، واقعا بعد از خوندن این رمان میشه در درون با تمام این شرایط مواجه شد و تمام اون لحظات زندگی کرد

فوق العاده بود..یک اثر بسیار قوی..نگاهی به زندگی مردمانی که تاریخ بی انکه لمسشان کرده باشد از فراز سرشان گذشته است..قلم نویسنده قدرتمند بود و صحنه پردازی و شخصیت پردازی داستان فوق العاده..ماجرای یک تبعیدی که در یک روستای دور افتاده با مردم فراموش شده جنوب ایتالیا زندگی میکند و این بار زندگی را از دریچه نگاه آنان میبیند..فوق العاده بود :

خاطرات یک پزشک که در دوران موسولینی به یکی از روستاهای ایتالیا تبعید شده است. اخلاقیات و اعتقادات مردم را نشان می‌دهد. خواندنی و ارزشمند است.