کتاب هنر خودشناسی

Die Kunst, sich selbst zu erkennen

مشخصات کتاب هنر خودشناسی
مترجم :
شابک : 978-9642134212
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 98
سال انتشار شمسی : 1398
سال انتشار میلادی : 1850
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 3
زودترین زمان ارسال : 23 آبان

معرفی کتاب هنر خودشناسی اثر آرتور شوپنهاور

کتاب "هنر خودشناسی" چهارمین مجلد هنرهای معروف شوپنهاور است در باب هنر شناخت خویشتن یا معرفت نفس. این کتاب در میان آثار شوپنهاور جایگاه ویژه ای دارد و هم از دیدگاه موضوع و درونمایه و سبک نگارش، دفتری یگانه و منحصر به فرد است، هم به خاطر ماجراهای شگفتی که در پس زمینه تدوین آن قرار دارد. تدوین این اثر به اهتمام شوپنهاورشناسان آن هم سال ها پس از مرگ فیلسوف خود ماجرایی است.

به کوتاه سخن آنکه فیلسوف آلمانی قصد داشت کتابی خاص و خودمانی درباره خودش بنویسد و در آن هم به سبک زندگی خودش بپردازد هم به سیر تحولش در اشاره به تجربه های شخصی خود از مراوده با آدمیان، با جامعه زمانه خود و با آثار بزرگانی که پیش تر از وی در باب معرفت نفس آثاری نگاسته بودند و از هوراس و سنکا و جوردانو بروتو گرفته تا لاروشفوکو بالتاسار گراسیان، گوته و دیگران.

شوپنهاور در "هنر خودشناسی"، ضمن اشاره دقیق به تجربه های شخصی خود در زمینه های گوناگون، کتاب را با ضمیر اول شخص مفرد می نویسد و می کوشد در روند شکل گیری آن، به گونه ای خودشناسی ویژه برسد. فیلسوف شهیر آلمانی با رک گویی همیشگی و به دور از پرده پوشی بیشتر جاها از تجربه های خود و تحلیلش از وقایع و افکار می نویسد و هرجا درمی یابد همان معنا در آثار دیگران پیشتر به باریک بینی و ایجاز بیان شده، دقیقا خود آن نقل قول را به زبان اصلی می آورد.

گزین گویه ها و گفتاوردهای "هنر خودشناسی" از زبان های لاتین، یونانی، فرانسوی، ایتالیایی، اسپانیایی، انگلیسی و ... بیشتر به زبان اصلی آمده و بعدها شوپنهاورشناسان و مصححان برخی از آن ها را ترجمه کرده اند و داخل گیومه آورده اند. برخی اصطلاحات لاتینی هم ترجمه نشده که عبدالهی آن ها را هم به فارسی برگردانده و در موارد لزوم عین اصطلاح را نیز در پانوشت آورده یا توضیح داده است.

خود شوپنهاور نیز می دانسته که "هنر خودشناسی" به احتمال بسیار، پس از مرگش منتشر خواهد شد یا حتی می خواسته چنین شود و از این رو در تدوین آن شتاب به خرج نداده و در طول زندگی مدام سطرها و برگ هایی بر آن می افزوده اما پیوسته و در تمام مراحل تدوین آن را به جز از چند دوست بسیار صمیمی و آن هم فقط با ذکر نیت خود از نگارش آن نه خواندنش از دید دیگران پنهان می داشته است. از این رو کتاب در میان شوپنهاورشناسان به کتاب پنهان یا دفتر رازآلود معروف است.

کتاب هنر خودشناسی

آرتور شوپنهاور
آرتور شوپنهاور، زاده ی سال 1788 و درگذشته ی سال 1860، فیلسوفی آلمانی و یکی از بزرگترین اندیشمندان اروپا بود.شوپنهاور در شهر دانزیگ از پدری هلندی و مادری آلمانی به دنیا آمد. پدرش بازرگان بود اما او رغبتی به تجارت نداشت و به تحصیل علم بیشتر علاقه بود. شوپنهاور 17 سال بیشتر نداشت که پدرش خودکشی کرد و بعد از آن مادرش به وایمار رفت.او در دانشگاه ابتدا به تحصیل طب پرداخت، سپس به علوم طبیعی و بعد از آن، به فلسفه روی آورد. شوپنهاور در سال 1813 با نوشتن رساله ای درباره ی فلسفه از دانشگاه ینا، مدرک دکت...
دسته بندی های کتاب هنر خودشناسی
قسمت هایی از کتاب هنر خودشناسی (لذت متن)
یکی از نقطه هایی که در آن، ناپختگی و عقل معاش رودرروی هم قرار می گیرند، آنجاست که ناپختگی، در ضمیر آگاه خود و هنگام کنش ورزی و سخن گفتن، تماما فقط با یک «تو»ی همگانی و مبهم و نامشخص سروکار پیدا می کند. از این رو رفتارش با توجه به وجهه و اعتبار شخصی که قصد بروزش را دارد، نه فقط تغییر چندانی نمی کند، بلکه اعتمادش را کم وبیش، به همان اندازه ای نثار می کند که در شکل و شمایل همان «تو»، پیش روی اش ظاهر شده.

حتی فراتر از آن، در اختفا و لاپوشانی ضعف ها و کاستی های خود، به اندازه ای یکسان حزم و مراقبت به خرج می دهد، بی آن که نگران باشد. همین «تو»یی که از سر لطف بر وی خشونت روا می دارد و طبیعت اش را در تنگنا می گذارد، بیگانه ترین و گریزپاترین صورت است یا پاسبانی است همیشه فعال. عقل معاش، برعکس، همه جا به شخص نگاه می کند: یکی اطمینان بی چون وچرای اش ارزشمند است، و دیگری یک پاپاسی اعتبار ندارد: ذکاوت، به خاطر وجود یک نظاره گر، اجبار و التزام سالیان مدید را بر خود بار می کند و آرام ترین خلجان هر امر نگران کننده را سرکوب می نماید؛ سفره طبیعت راستین اش را برای یکی دیگر، با گستاخی بی حدومرز، می چیند و لحظه ای نگران و مشوش نیست... هرچه چنین هوشمندی و ذکاوتی در جامعه انسانی عادی تر و بی قدرتر شود، به همان میزان کاستی آن بیشتر به چشم می آید. اما اگر در پیرسالی، تمام قد با همان ناپختگی، مواجه شدیم، میل رسیدن به مرتبه ای تهی از محدودیت روحی در ما به وجود می آید، یا شاید میل به اصالت.