کتاب The Hawthorne Legacy

رمان «The Hawthorne Legacy» نوشته‌ی جنیفر لین بارنز دومین جلد از سه‌گانه‌ی «The Inheritance Games» است؛ اثری در ژانر معمایی-هیجانی نوجوانان که با تکیه بر ریتم تند، معماهای زنجیره‌ای و تنش‌های عاطفی، دامنه‌ی پرسش‌های جلد نخست را گسترش می‌دهد و آن‌ها را به سطحی پیچیده‌تر از «چه کسی وارث است؟» می‌کشاند. داستان از جایی ادامه می‌یابد که اوری کایلی گرامز، وارث غیرمنتظره‌ی ثروت افسانه‌ای توبیاس هاوثورن، هنوز زیر فشار رسانه‌ها، تهدیدها و نگاه‌های خصمانه‌ی بیرون و درون خانواده زندگی می‌کند. کشف‌هایی تازه-بی‌آن‌که پاسخ نهایی بدهند-نشان می‌دهند انتخاب اوری تصادفی نبوده و گذشته‌ی خانواده‌ی هاوثورن، لایه‌هایی پنهان‌تر و تاریک‌تر از آن دارد که پیش‌تر تصور می‌شد. اوری، که می‌فهمد پیوندش با هاوثورن‌ها خونی نیست، به‌جای عقب‌نشینی، فعالانه وارد بازی حقیقت می‌شود: رمزگشایی از نامه‌ها، اتاق‌های مخفی، نشانه‌های معماری و ارجاعات تاریخی که هرکدام سرنخی تازه می‌دهند و هم‌زمان پرسش‌های بیشتری می‌سازند. در این مسیر، چهار نوه‌ی هاوثورن-گریسون، جیمسون، نش و زندر-هر یک با سبک و انگیزه‌ی خود، هم‌پیمان و هم‌زمان منشأ تنش‌اند. رمان با ظرافت، میان عقلانیت سرد، ریسک‌پذیری بازی‌گونه و شوخ‌طبعی فاصله می‌گذارد و این تفاوت‌ها را به موتور پیش‌برنده‌ی روایت بدل می‌کند. کشمکش عاطفی اوری با دو قطب متضاد گرسون و جیمسون، صرفا چاشنی عاشقانه نیست؛ بلکه در تصمیم‌گیری‌ها، اعتمادسازی و حتی خوانش معماها اثر می‌گذارد و وزن اخلاقی انتخاب‌ها را سنگین‌تر می‌کند. در سوی دیگر، ثروت و قدرت، مخاطرات واقعی می‌آفرینند: تهدیدها جدی‌تر می‌شوند و مرز دوست و دشمن پیوسته جابه‌جا می‌گردد. از حیث مضمون، رمان بیش از هر چیز بر «هویت و تعلق» تمرکز دارد. اوری باید تعریف تازه‌ای از خود بسازد؛ تعریفی که نه با خون که با انتخاب، کنش و مسئولیت سنجیده می‌شود. هم‌زمان، «میراث» در معنایی فراتر از پول ظاهر می‌شود: میراث روایت‌ها، سکوت‌ها و سوءتعبیرهایی که نسل‌ها را به هم گره می‌زنند. معماها-که امضای مجموعه‌اند-اینجا فقط ابزار سرگرمی نیستند؛ آن‌ها سازوکار افشای حقیقت‌اند و نشان می‌دهند دانستن همیشه با خطر همراه است. در نقاط قوت، می‌توان به گسترش هوشمندانه‌ی معماهای سریالی، پویایی روابط شخصیت‌ها و ضرب‌آهنگ پرکشش اشاره کرد؛ رمانی که اوری را از وارثی منفعل به کاوشگری فعال ارتقا می‌دهد. در عین حال، اتکای شدید به پیش‌زمینه‌ی جلد اول و شبکه‌ی گسترده‌ی شخصیت‌ها، خواننده‌ی تازه‌وارد را ممکن است سردرگم کند و تمرکز دقیق‌تری بطلبد. در جمع‌بندی، The Hawthorne» Legacy» فصل میانی موفقی است که هم دامنه‌ی رازها را وسیع‌تر می‌کند و هم جنبه‌های عاطفی و اخلاقی را بالا می‌برد، بی‌آن‌که پاسخ نهایی بدهد. این رمان با تلفیق معما، خطر و کشمکش‌های درونی، پلی محکم به‌سوی پایان‌بندی سه‌گانه می‌سازد و نشان می‌دهد بازی هاوثورن‌ها هنوز تمام نشده است.