کتاب ذهن بی انتها،جسم پردوام

Ageless Body, Timeless Mind
کوانتوم و پیر نشدن
کد کتاب : 14629
مترجم :
شابک : 978-6005219692
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 440
سال انتشار شمسی : 1397
سال انتشار میلادی : 1993
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 8
زودترین زمان ارسال : 27 مرداد

معرفی کتاب ذهن بی انتها،جسم پردوام اثر دیپاک چوپرا

شما می توانید صد سال زندگی کنید و از هریک از آن سالها به عنوان یک فرد کاملا کارآمد لذت ببرید.
این چیزی است که چوپرا در این کتاب چالش بر انگیز به آن اشاره می کند. مجموعه ای جالب از آمار سرشماری که در این کتاب به آن اشاره شده ، نشان می دهد که تعداد سالگرد ها دو برابر آن چیزی است که ده سال پیش بود - و انتظار می رود که در هزاره باز هم دو برابر شود. چوپرا ادعا می کند طولانی کردن یک زندگی ثمر بخش فقط مربوط به ذهن نیست ، بلکه مسئله ی بدن و ذهن در کنار هم و نیز کل جهان است. غالبا برای غربیان عملگرا دشوار است که با این نوع صحبت های ذهن / روح / بدن برخورد کنند ، اما چوپرا استعدادی خاص برای سریع رها کردن چیزهایی که معمولا به عنوان حقیقت شناخته می شود دارد و نیز برای برای رهبری افراد تازه کار در زمینه ی مسائل روحی از طریق مفاهیمی چون آگاهی ، جدا شدن ، خود و ...
در بحث در مورد چگونگی تأثیر آگاهی یا عدم وجود آن بر علائم جسمی پیری ، به عنوان مثال ، چوپرا با استفاده از تحقیقات هاروارد ، دوک و استنفورد زیربنای معتبری برای مطالعات خود ایجاد می کند که نشان می دهد فعالیت ذهنی ، اجتماعی و فکری می تواند افراد را در حین پیر شدن مفید و هشیار نگه دارد. اما از آنجا که بسیاری از ما برای پیری مدلهای ضعیفی داریم ، این عقیده را می پذیریم که پیر شدن به معنای درد ، پوسیدگی فکری و عدم تحرک است. چوپرا معتقد است ، توجه و آگاهی دادن اولین قدم برای تغییر مشکلات است که چوپرا برای آن روشی گام به گام از تغییرات ارائه می دهد. علاوه بر تأمل و پرداختن به مفاهیمی تحریک آمیز مانند حافظه سلولی و زمان سوخت و ساز ، چوپرا در کتاب ذهن بی انتها، جسم پر دوام به جنبه های مثبت پیری - خلاقیت و خرد - و ارزش رژیم و ورزش پرداخته است.
کتاب ذهن بی انتها، حسم پر دوان راهنمایی است برای طول عمری که بازتابی اندیشه برانگیز و گاه الهام بخش از جایگاه قابل توجه ما در طرح کیهانی چیزهاست است.

کتاب ذهن بی انتها،جسم پردوام

دیپاک چوپرا
دیپاک چوپرا (به انگلیسی: Deepak Chopra) (به هندی: दीपक चोपड़ा) (متولد ۱۹۴۶ در دهلی-نو)، نویسنده و پزشکآمریکایی هندی الاصل است.او بخاطر ترویج طب روحانی در میان بسیاری مردمان از کشورهای مختلف شهرت دارد.او تحصیلات عالیه پزشکی خود در آمریکا را در دانشگاه ویرجینیا به پایان برد و تا کنون در دانشگاه تافتز و دانشگاه بوستون تدریس کرده.دیپاک چوپرا در دهلی نو به دنیا آمد، پدر و مادر او کریشان چوپرا و پوشپا چوپرا نام داشتند. زبان مادری او پنجابی است.پدر بزرگ پدری او گروهبان ارتش بریتانیا
نکوداشت های کتاب ذهن بی انتها،جسم پردوام
Once again Dr. Chopra presents us with information that can help us live long, healthy lives. For all those interested in a long, full life, this book is a valuable resource.
یک بار دیگر دکتر چوپرا به ما اطلاعاتی عرضه می کند که می تواند به ما کمک کند که زندگی طولانی و سالمی داشته باشیم. این کتاب برای تمام کسانی که می خواهند زندگی طولانی و کاملی داشته باشند منبع قابل توجهی است
Bernie Siegel

قسمت هایی از کتاب ذهن بی انتها،جسم پردوام (لذت متن)
فرآیندهای خودکار نقش بسیار موثری در پیر شدن ما ایفا می کنند زیرا وقتی پا به سن می گذاریم، توانایی ما به هماهنگ کردن این عملیات کاهش می یابد. عمری زندگی ناخودآگاهانه به اختلالات متعددی منجر می شود و حال آنکه عمل کردن در سطح ذهن هوشیار مانع از کار آنها می شود. توجه آگاهانه به عملکرد جسم به جای واگذار کردن آن به توجه غیر ارادی بر چگونگی افزایش سن تاثیر می گذارد. همه اعمال غیرارادی سابق الذکر از ضربان قلب گرفته تا تنفس کردن و هضم غذا و تنظیم هورمونها را می توان آگاهانه کنترل نمود. عصر بیوفیدبک و مراقبه به ما آموخته است که بیماران قلبی را می توان در لابراتوارهای ذهن- جسم آموزش داد تا به اراده خود از شدت فشار خون بکاهند و یا از تولید اسیدهایی که ایجاد زخم معده می کنند جلوگیری نمایند و غیره و غیره. چرا نتوانیم از این توانایی در فرایند پیر شدن استفاده کنیم؟ چرا انگاره های ادراکی قدیمی را با ادراکهای جدید جایگزین نمی کنیم؟ همان طور که در مطالب این کتاب آورده ایم، روشهای متعددی در این زمینه وجود دارند که روی دستگاه عصبی غیر ارادی ما به سو ما اثر بگذارند.

به نظر می رسد قوی ترین موجودات بیشتر عمر می کنند. اگر این درست باشد، میمون بی نوا نامزد بیچاره ای برای رسیدن به عمر دراز خواهد بود. در بدو تولد عاجز و درمانده از رحم مادر به دنیا پای می گذاریم. نوزاد انسان برخلاف نوزاد سایر حیوانات نمی تواند به محض تولد و یا دقایقی بعد روی پای خود بایستد و به دنبال مادرش راه برود. همان طور که می دانیم، نوزاد انسان حتی توان نشستن یا غلت زدن ندارد. کاری که ما در بدو تولد می توانیم بکنیم - مکیدن، بلعیدن، ترشح بزاق، سکسکه، برهم زدن پلک، خمیازه کشیدن، عطسه کردن، سرفه کردن، گریستن و خوابیدن، به بقای ما کمک چندانی نمی کند، به استثنای دو مورد نخست یعنی مکیدن و بلعیدن که به ما توان خوردن می دهد. اغلب حیوانات راهی برای حراست از «دی. ان.آ.» خود دارند: داشتن پوسته، پر و پوست؛ اما پوست بدن انسان به اندازه ای ظریف است که به آسانی پنچر می شود. «دی. ان.آ.» ما در برابر باد و باران و سرما و گرما ناتوان است و از آن آسیب می بیند. حتی قرار گرفتن در آفتاب می تواند ما را گرفتار سرطان کند.