کتاب مبانی زبان شناسی

Fundamentals of Linguistics
و کاربرد آن در زبان فارسی

مشخصات کتاب مبانی زبان شناسی
شابک : 978-9644480201
قطع : وزیری
تعداد صفحه : 168
سال انتشار شمسی : 1395
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 12
زودترین زمان ارسال : 19 آذر

معرفی کتاب مبانی زبان شناسی اثر ابوالحسن نجفی

تحولات بسیار زبان شناسی در یک قرن اخیر، آن را پیشرو همه ی علوم انسانی قرار داده است. از این رو، آشنایی با مبانی این علم برای همه ی دانشوران و پژوهشگران لازم و بلکه ضروری است. زبان، این خصیصه ی ممیز انسان از دیگر جانوران، چیست؟ از چه ساخته شده است و چگونه عمل می کند؟ زبان شناسی چه راه های تازه ای برای شناخت بهتر و کاربرد آسان تر زبان فارسی گشوده است؟ مترجمان و ویراستاران چگونه می توانند از دستاوردهای زبان شناسی در پیشبرد کار خود استفاده کنند؟

کتاب مبانی زبان شناسی

ابوالحسن نجفی
ابوالحسن نجفی، زبان شناس، مترجم، ویراستار بزرگ کشور و عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی، در سال ۱۳۰۸ در خانواده‌‌ای مذهبی و سنتی متولد شد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در اصفهان گذراند و در رشته ادبیات فارغ التحصیل شد. در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران زیر نظر استادانی چون پرویز ناتل خانلری، فاطمه سیاح و موسی بروخیم به تحصیل در رشته زبان فرانسه پرداخت. سپس در رشته زبان شناسی در سوربن زیر نظر آندره مارتینه به ادامه تحصیل مشغول شد.او ابتدا به عنوان دبیر در اصفهان مشغول به کار شد. ...
قسمت هایی از کتاب مبانی زبان شناسی (لذت متن)
زبانی که فرضا فاقد قواعد دستوری باشد زبانی است که اجزای جمله را بدون رعایت ترتیب معینی در کنار یکدیگر قرار می دهد و ناچار وظیفه ی بیان روابط میان اجزا را بیاد منحصرا بر عهده ی معانی واگذارد. در نتیجه برای بیان یک مفهوم در حالت فاعلی و در حالت های مختلف مفعولی باید چندین کلمه ی جداگانه و متفاوت بسازد و به این ترتیب به جای یک کلمه نیاز به ده ها کلمه هست. چنین زبانی، به فرض وجود، در بیان دقایق واقعیت عملا دچار اشکال می شود و از عهده ی رفع نیازهای ارتباطی برنخواهد آمد. از همین روست که زبان بی دستور در جهان وجود ندارد.

زبان یک نقش اصلی (ایجاد ارتباط) و سه نقش فرعی (تکیه گاه اندیشه، حدیث نفس، ایجاد زیبایی هنری) بیش ندارد؛ نهایت آنکه دومین نقش زبان، یعنی تکیه گاه اندیشه، چندان در خورد ارزش و اهمیت است که می توان آن را همسنگ نقش اصلی آن دانست.

این خصوصیت اصلی زبان را مارتینه «تجریه ی دوگانه» می نامد: تجزیه ی اول تقسیم کلام به تکواژ و تجزیه ی دوم تقسیم تکواژ به واج. بنابراین زبان همیشه دو سطح متفاوت دارد: سطح اول تکواژها و سطح دوم واج ها. و این است فصل ممیز زبان از دیگر دستگاه های نشانه و حتی از دیگر نهادهای اجتماعی.