فیلم همچون فلسفه

اندیشیدن بر پرده
Thinking on Screen: Film as Philosophy

  • قیمت : ۳۷,۵۰۰ تومان
  • وضعیت : موجود
انتشارات: نیلوفرنیلوفر
مترجم: ستاره نوتاج

معرفی کتاب فیلم همچون فلسفه اثر توماس ای. وارتنبرگ

کتاب فیلم همچون فلسفه، اثری نوشته ی توماس ای. وارتنبرگ است که اولین بار در سال 2007 منتشر شد. این کتاب ارزشمند، شرحی قابل فهم و تفکربرانگیز از روش هایی است که فیلم ها به واسطه ی آن، مفاهیم پیچیده ی فلسفی را مطرح می کنند مورد کاوش قرار می دهند. وارتنبرگ در این کتاب، به توانایی فیلم ها در طرح و ارزیابی ایده هایی می پردازد که در طول قرن ها، ذهن فیلسوفان را به خود مشغول ساخته بوده است؛ مسائلی همچون ماهیت فردیت، مبانی اخلاقیات و شک گراییِ معرفت شناسانه. وارتنبرگ ابتدا توضیح می دهد که فرم های مختلف گفتمان های فلسفی، چگونه به صورت سینمایی ارائه می شوند و پس از آن، روش های مختلف به کارگیری مفاهیم فلسفی را در فیلم هایی مشخص (همچون «عصر جدید»، «ماتریکس» و «درخشش ابدی یک ذهن پاک») به بحث می گذارد. کتاب فیلم همچون فلسفه نشان می دهد که برترین فیلم های دنیای سینما، چگونه مفاهیم ژرف و تأثیرگذار فلسفی را به مخاطبین خود انتقال می دهند.

کتاب فیلم همچون فلسفه


ویژگی های کتاب فیلم همچون فلسفه

از کتاب های پرفروش سینمایی در آمریکا

مشخصات کتاب فیلم همچون فلسفه
قطع :رقعی
نوع جلد :شومیز
شابک :978-964-448-729-3
سال انتشار شمسی :1397
سال انتشار میلادی :2007
تعداد صفحه :342
سری چاپ :1
نکوداشت های کتاب فیلم همچون فلسفه
It will be of interest to film enthusiasts.
این کتاب برای علاقه مندان به سینما جذاب خواهد بود.
Goodreads

A powerful defense of the view that films can philosophize.
دفاعی قدرتمند از این نگرش که فیلم ها می توانند فلسفه ورزی کنند.
University of St Andrews

Essential reading for students of philosophy with an interest in film, aesthetics, and film theory.
اثری ضروری برای دانشجویان فلسفه که به فیلم، زیبایی شناسی و نظریه ی فیلم علاقه دارند.
Barnes & Noble

بخش هایی از کتاب فیلم همچون فلسفه (لذت متن)
هنگامی که به گذشته و به فرآیندی می نگرم که منجر به نوشتن این کتاب شد، احساس می کنم هم خودم به لحاظ حرفه ای و هم حوزه فیلم و فلسفه، هر دو تازه پا به عرصه گذاشته ایم. هنگامی که نخستین بار ادعا کردم فیلم ها می توانند با دل نگرانی های فلسفی مرتبط باشند، این ادعا با سکوتی کم و بیش مرگبار در جهان فلسفه حرفه ای آمریکایی - انگلیسی مواجه شد. حال، پس از گذشت یک دهه و نیم، افتخار می کنم که عضوی از زیررشته ای از فلسفه هستم که در حال شکوفایی است و نه تنها با تفکر درباره مسایل فلسفی که در باب ماهیت فیلم ها مطرح می شود، بلکه همچنین با بهره گیری از این رسانه در حکم روشی برای پرداختن به مسائل فلسفی، فیلم ها را جدی می گیرد.

نتیجه بررسی محلی من در باب نسبت فیلم و فلسفه، دست کم برای خود من، از بسیاری جهات حیرت انگیز است. من نیز مانند تقریبا همه فلاسفه ای که درباره فیلم قلم می زنند، نخست این ایده را رد کردم که فیلم ها هنگامی که یک ادعا، نظریه یا دیدگاه فلسفی، را به تصویر می کشند، می توانند فلسفه بورزند. فکر می کنم دلیلش آن بود که می خواستم ادعا کنم فیلم ها می توانند به روش های دیگری، که من آن ها را شاخص تر می دانستم، فلسفه بورزند.

من همانند بسیاری از فلاسفه اذعان کرده بودم که آزمایش های فکری، مولفه ای مهم در بسیاری از متون شاخص فلسفی هستند ولی حقیقتا فکر نکرده بودم که اهمیت آن ها در چیست. وقتی این مسئله توجه مرا به خود جلب کرد که آیا روایت ها می توانند برهان باشند، اهمیت آزمایش فکری روشن شد. هرچه باشد، آزمایش های فکری عموما حاوی روایت هستند، یکی از ویژگی های فلسفه که آن را دلیلی بر ناتوانی فیلم برای بر پرده کشیدن فلسفه می دانستند. اگر می توانستم نشان دهم که آزمایش فکری، مولفه ای اساسی در برخی از برهان های فلسفی است، راه برای نشان دادن این موضوع باز می شد که فیلم ها نیز می توانند برهان آوری فلسفی کنند، زیرا روایت های آن ها شامل آزمایش های فکری است.