کتاب پروین اعتصامی

«پروین اعتصامی؛ از بودن تا نبودن» به روایت فرید مرادی جلد سوم از مجموعه‌ی «نام‌آوران ایران» است. این مجموعه تلاش کرده با اطلاعات مستند و جامعی که در یک ساعت به خواننده می‌دهد، نسل جوان و جویای دانش ایران را با افرادی آشنا کند که رشد، تداوم و پیوستگی فرهنگ ایران با نام آن‌ها گره خورده است.
این جلد از این مجموعه درباره‌ی پروین اعتصامی شاعر بلندآوازه‌ی ایران است. پروین اعتصامی یکی از شاعران بیدار و هوشیار بود که همواره می‌کوشید با بی‌عدالتی مبارزه کند. پروین اعتصامی که نام اصلی «رخشنده»، در 25 اسفند 1285 هجری خورشیدی در شهر تبریز به دنیا آمد. از او به عنوان یکی از مشهورترین شاعران زن ایران یاد می‌شود. پروین زمانی که کودک بود همراه خانواده‌اش به تهران آمدند. یوسف اعتصامی پدر او ملقب به اعتصام‌الملک از نویسندگان و دانشمندان نامدار ایرانی بود که اولین چاپخانه را در تبریز بنا کرد و مدتی هم نماینده‌ی مجلس شورای ملی ایران شد. او مسئولیت‌های فرهنگی بسیارزی نظیر اداره کتابخانه مجلس شورای ملی را بر عهده داشت. پروین از کودکی با کتاب و شعر و ادبیات آشنا شد. پروین زمانی که یازده سال بیش‌تر نداشت به دیوان اشعار شعرای بزرگی مثل فردوسی، ناصرخسرو، نظامی، مولوی، منوچهری، انوری و فرخی آشنایی داشت. شعر ای مرغک، از اولین اشعار اوست که در مجله‌ی بهار به چاپ رسید، پروین این شعر را در سن 12 سالگی سرود. بزرگانی مثل استاد علی‌اکبر دهخدا، ملک‌الشعرای بهار، عباس اقبال آشتیانی، سعید نفیسی و نصرالله تقوی از دوستان نزدیک اعتصام‌الملک بودند که بعضی از آن‌ها در روزهایی از هفته در خانه‌ی پدری پروین جمع می‌شدند و درباره‌ی مباحث مختلف ادبی باهم گفت‌وگو می‌کردند. هر بار که پروین در این محفل ادبی برای پدر و دوستانش شعری می‌خواند، آن‌ها با علاقه به آن گوش می‌دادند و او را تشویق می‌کردند. شعرهای پروین به شعرهای مناظره‌ای معروف هستند. اشعار پروین اعتصامی به دو دسته تقسیم می‌شوند. دسته اول به سبک خراسانی هستند که شامل پند و اندرز و بیشتر شبیه به اشعار ناصرخسرو هستند. دسته دوم نیز اشعاری به سبک عراقی بوده و بیشتر جنبه داستانی و مناظره دارد و به سبک اشعار سعدی نزدیک است. او در اغلب اشعار خود مضامین اجتماعی را با دیدی انتقادی به تصویر کشیده است. او بعد از مرگ پدر، تا حدودی منزوی شد و هنوز سنی نداشت که به بیماری حصبه دچار شد و طولی نکشید که بر اثر همان بیماری از دنیا رفت. پروین اعتصامی عمر کوتاهی داشت. او در سال ۱۲۸۵ در تبریز به دنیا آمد و در سال ۱۳۲۰ در ۳۴ سالگی در تهران از دنیا رفت.
«پروین اعتصامی؛ از بودن تا نبودن» برای علاقمندان به پروین اعتصامی و شعرهای او کتابی خواندنی و جذاب است، که آن‌ها را با تحولات فرهنگی دوره‌ای از تاریخ ایران نیز آشنا می‌کند.