کتاب وقتی من بچه بودم
نویسنده:
اریش کستنر
5
از
1
رأی
زودترین زمان ارسال:
9 شهریور
2 عدد موجود در انبار ایران کتاب
٪15
297500
معرفی کتاب وقتی من بچه بودم
«وقتی من بچه بودم» اثر امیل اریش کستنر، یک سفر صمیمانه به دنیای کودکی در شهر درسدن آلمان است؛ جایی که خیابانها پر از اسب و درشکه بودند، لامپهای نفتی نور ضعیفی به خانهها میانداختند و مدرسهها با تنبیههای بدنی و معلمان سختگیر همراه بودند. کستنر نویسندهی مشهور آلمانی و خالق آثار محبوبی مثل «امیل و کارآگاهان»، در این کتاب خاطرات خود را از زبان کودکی ۵ تا ۱۵ ساله روایت میکند و با لحنی گرم، طنزآمیز و کاملا مناسب کودکان و نوجوانان، خواننده را به سالهای ابتدایی قرن بیستم میبرد.
کستنر روایت را از اجداد و خانوادهاش آغاز میکند: پدر زینساز و مادر آرایشگر که هر کدام با شخصیتهای منحصر به فردشان، فضای خانه را پر از عشق و محبت کردهاند. او از بازیهای کودکانه، دوستیها، ماجراجوییهای کوچک، مدرسه و تعطیلات میگوید و هر خاطره را با جزئیاتی زنده و قابل لمس توصیف میکند. کتاب ساختار خطی ندارد و هر فصل به یک رویداد یا تجربهی خاص میپردازد؛ از شیطنتهای مدرسه گرفته تا سفرهای ییلاقی و لحظات سادهای که کودکی را میسازند. کستنر در مقدمه میگوید که همهی تجربیات کودکان برای خواندن کودکان مناسب نیستند و به همین دلیل فقط آن بخشهایی را انتخاب کرده که میتوانند برای مخاطبان جوان جذاب و آموزنده باشند.
فضای کتاب پر است از نوستالژی و نگاهی مهربان به گذشته، ولی در عین حال، تأملبرانگیز و عمیق است. کستنر نه تنها خاطرات شخصی خود را بازگو میکند، بلکه تصویری از جامعهی آلمان پیش از جنگ جهانی اول ارائه میدهد؛ جامعهای که در آن روابط خانوادگی و اجتماعی نقش پررنگی داشتند و زندگی مردم سادهتر بود. او با حفظ نگاه کودکانه، احساسات و برداشتهای خود را از دنیای اطرافش دوباره زنده میکند و نشان میدهد که چگونه تجربههای کوچک و روزمره میتوانند شخصیت و نگاه یک فرد را شکل دهند. پایان کتاب «وقتی من بچه بودم» با آغاز جنگ جهانی اول همزمان میشود؛ نقطهای که کستنر آن را پایان کودکی خود میداند و مرز میان بیخیالی و ورود به دنیای جدی بزرگسالی را مشخص میکند.
کستنر روایت را از اجداد و خانوادهاش آغاز میکند: پدر زینساز و مادر آرایشگر که هر کدام با شخصیتهای منحصر به فردشان، فضای خانه را پر از عشق و محبت کردهاند. او از بازیهای کودکانه، دوستیها، ماجراجوییهای کوچک، مدرسه و تعطیلات میگوید و هر خاطره را با جزئیاتی زنده و قابل لمس توصیف میکند. کتاب ساختار خطی ندارد و هر فصل به یک رویداد یا تجربهی خاص میپردازد؛ از شیطنتهای مدرسه گرفته تا سفرهای ییلاقی و لحظات سادهای که کودکی را میسازند. کستنر در مقدمه میگوید که همهی تجربیات کودکان برای خواندن کودکان مناسب نیستند و به همین دلیل فقط آن بخشهایی را انتخاب کرده که میتوانند برای مخاطبان جوان جذاب و آموزنده باشند.
فضای کتاب پر است از نوستالژی و نگاهی مهربان به گذشته، ولی در عین حال، تأملبرانگیز و عمیق است. کستنر نه تنها خاطرات شخصی خود را بازگو میکند، بلکه تصویری از جامعهی آلمان پیش از جنگ جهانی اول ارائه میدهد؛ جامعهای که در آن روابط خانوادگی و اجتماعی نقش پررنگی داشتند و زندگی مردم سادهتر بود. او با حفظ نگاه کودکانه، احساسات و برداشتهای خود را از دنیای اطرافش دوباره زنده میکند و نشان میدهد که چگونه تجربههای کوچک و روزمره میتوانند شخصیت و نگاه یک فرد را شکل دهند. پایان کتاب «وقتی من بچه بودم» با آغاز جنگ جهانی اول همزمان میشود؛ نقطهای که کستنر آن را پایان کودکی خود میداند و مرز میان بیخیالی و ورود به دنیای جدی بزرگسالی را مشخص میکند.
درباره اریش کستنر
امیل اِریش کِستْنِر (به آلمانی: Emil Erich Kästner) با نام مستعار ملخیور کورتز (Melchior Kurtz) (زاده ۱۳ فوریه ۱۸۹۹ در درسدن - درگذشته ۲۹ ژوئیه ۱۹۷۴ در مونیخ) نویسنده، شاعر، فیلمنامهنویس و طنزپرداز آلمانی بود که بیشتر به خاطر شوخطبعی، اشعار تیزبینانه اجتماعی و پرداختن به ادبیات کودکان شناخته شدهاست. اِریش کستنر پس از گذراندن دوره تربیت معلم، در سال ۱۹۱۷ و در بحبوحهٔ جنگ اول جهانی به عنوان سرباز به جبهههای جنگ فرستاده شد. در جبههٔ جنگ به بیماری قلبی دچار گشته و در حالی که به شدت ضعیف و بیمار شده بود، به خانه بازگشت. بعد از بازگشت از جبهههای جنگ نخست در یک بانک شروع به کار کرد و سپس به تحصیل در رشته «زبان و ادبیات آلمان»، تاریخ و فلسفه پرداخت. از سال ۱۹۲۷ میلادی به عنوان نویسنده و خبرنگار غیر وابسته، در شهر برلین اقامت گزید. اولین آثار او شامل نمایشنامههای انتقادی و سیاسی آمیخته به طنز میباشد. در سال ۱۹۳۱ میلادی با نوشتن رمان «فابیان» نیش تیز قلم را متوجه فاشیسم، ارتش سالاری و بینش منحط خورده بورژوازی نمود. همگام با خلق آثار ادبی و نمایشنامه هائی مانند «مدرسه دیکتاتورها» با شماری از نشریات در ستون انتقادی- سیاسی- علمی همکاری میکرد. فیلم نامه و داستانهای کودکان که به شیوهای مهیج در ارتباط با آموزش آنان مینگاشت از جمله فعالیتهای اریش کستنر است که معروفترین آنها «امیل و کارآگاهان» میباشد. این کتاب به صورت فیلم و تئاتر نیز نمایش داده شدهاست. امیل و کارآگاهان به سی زبان مختلف ترجمه و جزو آثار جاودانه ادبیات کودکان محسوب میشود. اریش کستنر به علت فعالیتهای سیاسی مجبور بود که نوشتههایش را غالباً با اسم مستعار منتشر کند، اسامی مستعاری که وی استفاده میکرد، عبارت بودند از: Melchior Kurtz ملشیور کورتس، Robert Neuner، روبرت نوینر و عیره. علیرغم به آتش کشیدن آثارش به وسیله فاشیستها در سال ۱۹۳۳ میلادی و سلب کامل حقوق و آزادیهای نویسندگی از وی در سال ۱۹۴۲ میلادی، هرگز به خارج از آلمان مهاجرت نکرد و کتابهایش را در دیگر کشورها منتشر نمود. بعد از جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ میلادی، اریش کستنر سردبیری ستون ادبی- انتقادی نشریه «نویه زایتونگ» در مونیخ و مدیریت مجله نوجوانان «پنگوئن» را به عهده گرفت. در سال ۱۹۵۷ میلادی به مقام ریاست انجمن قلم آلمان فدرال و در همین سال به دریافت جایزه گئورگ-بوشنر مفتخر شد. در این هنگام شصت ودوساله بود.
ویژگی های کتاب وقتی من بچه بودم
- برنده جایزه هانس کریستیان آندرسن سال 1960
دسته بندی های کتاب وقتی من بچه بودم
مقالات مرتبط با کتاب وقتی من بچه بودم
آثار کلاسیک کوتاه، فرصتی برای آشتی با کتاب خواندن
ادامه مقاله
راهکارهایی برای علاقه مند کردن کودکان به کتاب خواندن
آیا کودک شما هر روز مطالعه می کند، نه به خاطر این که مجبور است، بلکه چون خودش دوست دارد؟
چرا باید کودکان را با داستان ها آشنا کنیم
داستان ها نقشی مهم و حیاتی در رشد و پیشرفت کودکان دارند. کتاب هایی که می خوانند و شخصیت هایی که از طریق ادبیات با آن ها آشنا می شوند، می توانند به دوستانشان تبدیل شوند.
کتاب های مرتبط با وقتی من بچه بودم
اولین نفری باشید که نظر خود را درباره "کتاب وقتی من بچه بودم" ثبت میکند