کتاب شهید منصور ستاری

«شهید منصور ستاری» نوشته‌ی احسان ناظم بکایی جلد دوم از مجموعه «متولد تهران» است. کتاب‌ها این مجموعه به معرفی مشاهیر تهران می‌پردازد. در مجموعه کتاب‌های متولد تهران، ملاک انتخاب افراد تهرانی بودن و کنشگری شهروندی آن‌هاست و سعی شده تا ضمن معرفی آن‌ها، برای شناساندن مکان‌ها و بازگویی تاریخ در دل قصه‌ها به بخش‌هایی از نماد هویتی تهران پرداخته شود.
در این جلد از مجموعه به زندگی سرتیپ شهید منصور ستاری فرمانده سابق نیروی هوایی ارتش پرداخته شده است. شهید منصور ستاری در اردیبهشت ۱۳۲۷ در قرچک به دنیا آمد و با درجه سرتیپی در دی ماه ۱۳۷۳ در حادثه سقوط هواپیما در فرودگاه شهید بهشتی به شهادت ‌رسید. از جمله اساسی‌ترین اقدامات شهید منصور ستاری در سال‌های ۱۳۶۶ تا پایان جنگ تحمیلی، حمایت نظامی از ناوگان تجاری کشتی‌های نفتکش ایران در خلیج‌فارس و دریای عمان بود که آن‌ها را تا موقع خروج در حین جنگ نفت‌کش‌ها اسکورت می‌کرد. با توجه به این که حجم عملیات جنگی و همچنین حجم عملیات عادی و روزانه نیروی هوایی ارتش بسیار سنگین و پرمخاطره بود، عملیات اسکورت به دشواری و پرتلفات صورت می‌گرفت. ارتقای ظرفیت فنی، علی‌الخصوص احداث بنیان‌های صنعتی و جدید نیروی هوایی ارتش برای تولید هواپیما و تعمیرات بنیادین و اساسی تجهیزات از اقدامات مهم دیگر شهید ستاری بود. او در طی جنگ ایران و عراق ایده‌ها و برنامه‌های متعدی را برای مجهز کردن سیستم‌های راداری و پدافندی اجرا کرد که موجب شد کارایی و بازخورد سیستم راداری ایران در حین جنگ ارتقا پیدا کند. شهید منصور ستاری در سال ۱۳۶۲ ‌سمت معاونت عملیات پدافند نیروی هوایی ارتش را به دست آورد و در سال ۱۳۶۴ به‌ سمت معاونت طرح و برنامه نیروی هوایی ارتش ارتقا پیدا کرد. او در بهمن‌ماه سال ۱۳۶۵ به‌ درجه فرماندهی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ارتقا پیدا کرد و تا آخر زندگی خود در این مسئولیت باقی ماند. تأسیس دانشگاه نیروی هوایی ارتش با هدف تعلیم و آموزش افسران جوان و تحصیل‌کرده برای نیروی هوایی ارتش، بازگشایی موزه هوایی ارتش و همین‌طور موزه دیگری در فرودگاه قلعه‌مرغی در قدیمی‌ترین آشیانه‌های هواپیما در طی سال‌های ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۲ از دیگر فعایت‌های شهید منصور ستاری است.
کتاب «شهید منصور ستاری» مخاطبان را با زندگی یکی از شهدای گران‌قدر آشنا می‌کند که می‌تواند الهام‌بخش باشد و احساسات ملی و میهن‌پرستانه‌ی مخاطب را تقویت کند.