کتاب هنر زنده ماندن

Die Kunst, am Leben zu bleiben

مشخصات کتاب هنر زنده ماندن
مترجم :
شابک : 978-9642134359
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 106
سال انتشار شمسی : 1398
سال انتشار میلادی : 1850
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 1
زودترین زمان ارسال : 18 فروردین

معرفی کتاب هنر زنده ماندن اثر آرتور شوپنهاور

«هنر زنده ماندن» پنجمین دفتر از مجموعه هنرهای شوپنهاور است، که پس از هنر رنجاندن، هنر رفتار با زنان، هنر خوشبختی و هنور خودشناسی منتشر شده است. در پیشگفتار راهگشای آغاز کتاب، نمونه هایی برجسته از میان نامه های شوپنهاور به مادر و خواهرش عینا آمده است، آن هم از میان نامه هایی که هیچ کدام شان تاکنون به فارسی ترجمه نشده اند.
نامه ها دانسته های ارزشمندی از زندگی شخصی فیلسوف به خواننده ارائه می دهد و کلید ورود به زندگی یگانه، جنجالی و پرماجرای او نیز به شمار می روند. نامه ها افزون بر بازگویی برخی مسائل شخصی از زندگی شوپنهاور، از جمله بگومگوها و دعواهای خانوادگی او با خواهر و مادرش بر سر ارث و میراث، از ذائقه غذایی و ساعات گشت وگذار روزانه اش هم می گویند، و باز به کمک همین نامه ها، پژوهشگری طی جستاری دقیق به محاسبه ارزش املاک و دارایی های شوپنهاور به پول امروز پرداخته و نحوه مدیریت اموالش را به روشنی بازگو کرده است. خواننده ضمن آشنایی با برنامه مطالعاتی و زمان تدوین آثار سرنوشت ساز فلسفی به نکات ناگفته دیگری از زندگی شوپنهاور پی می برد.
در نامه نگاری شوپنهاور با خواهرش آدله باز هم نکات جالبی می خوانیم. این فیلسوف دوستدار افلاطون و کانت، دشمن هگل و هگل گرایان، و آموزگار معنوی نیچه، در خلال این نامه ها، علاقه عجیبی به دانستن نظرات خواهرش نسبت به آثار خود دارد و با وجود پی گیری سمج مجلات خانوادگی، همچنان منتظر خبر بازتاب آثارش در میان خوانندگان از زبان آدله نیز هست.
هنر زنده ماندن، همان گونه که از نامش برمی آید، دربردانده دیدگاه های گوناگون شوپنهاور در باب زندگی است. کتاب با تعریف دقیق، عینی و هوشمندانه شوپنهاور از دوره های مختلف حیات آدمی و تفاوت های افراد در سنین مختلف آغاز می شود و چون سمفونی به هم پیوسته و رنگارنگی از دیدگاه های فلسفی در باب زندگی انسان، با مرگ و ترسیم ابعاد و خط و ربط های آن به زندگی پایان می یابد.
هنر زنده ماندن، از یک سو، عینا از میان یادداشت های منتشر نشده شوپنهاور در باب زندگی فراهم شده و از سوی دیگر، دربردارنده گلچینی دقیق است از میان آثار مهم وی در مورد زندگی، اراده ورزی و خواست زیستن، در باب غایت زندگی، زمان حال، مصائب و رنج های آن، همچنین دل مشغولی های کاری و حرفه ای انسان در طول زندگی و در نهایت بیان معناها و تعابیر گوناگون مرگ، البته تا آنجا که به شناخت بیشتر ما از زندگی یاری می رساند.
در این کتاب به زبانی دقیق و عینی، و نیروی استدلال کم نظیر، و در عین حال با بیان روراست و رک و پوست کنده، با دیدگاه کامل شوپنهاور در مورد زندگی از تمام جوانب آن روبه رو می شویم و وحدت موضوعی آن، خواننده و پژوهشگر را از مراجعه به آرای پراکنده وی در این باب، در لابه لای انبوه آثارش بی نیاز می کند.
هنر زنده ماندن هم مانند سایر دفترهای موضوعی شوپنهاور، رساله ای است کوتاه و خواندنی در باب زندگی، از زبان فیلسوفی که در عین مهارت کامل در پرداختن به موضوعات کلان و نخبه فهم فلسفی، قادر است با بهره بردن از تجارب شخصی خود با آدم های دورو بر و دانسته های خود از آثار دیگران، کتاب های بالینی جذاب برای خوانندگان غیرحرفه ای فلسفه نیز بنویسد و پیش کسوت بسیاری از امروزیان در پرداختن به امور روزمره با زبانی شفاف و صریح است.

کتاب هنر زنده ماندن

آرتور شوپنهاور
آرتور شوپنهاور، زاده ی سال 1788 و درگذشته ی سال 1860، فیلسوفی آلمانی و یکی از بزرگترین اندیشمندان اروپا بود.شوپنهاور در شهر دانزیگ از پدری هلندی و مادری آلمانی به دنیا آمد. پدرش بازرگان بود اما او رغبتی به تجارت نداشت و به تحصیل علم بیشتر علاقه بود. شوپنهاور 17 سال بیشتر نداشت که پدرش خودکشی کرد و بعد از آن مادرش به وایمار رفت.او در دانشگاه ابتدا به تحصیل طب پرداخت، سپس به علوم طبیعی و بعد از آن، به فلسفه روی آورد. شوپنهاور در سال 1813 با نوشتن رساله ای درباره ی فلسفه از دانشگاه ینا، مدرک دکت...
قسمت هایی از کتاب هنر زنده ماندن (لذت متن)
چنین کسی نه نیاز دارد که عبوس باشد و نه تباه و درهم شکسته، بلکه فقط نباید زاهد و سانیاسی (گوشه نشین) باشد. او با «استخوان های پرتوان بر زمین استوار» می ایستد. او با تمام قدرت به زندگی آری می گوید، او با شجاعت زیستن، تمام رنج ها و مرارت های زندگی را به جان می خرد؛ و فلسفه اش وی را تا بدانجا کشانده که مرگ را با بی تفاوتی، سوار بر بال های زمان چون نمودی دروغین و شبحی ناتوان در نزدیکی خود می نگرد، شبحی ناتوان در نزدیکی خود می نگرد، شبحی که نمی تواند هیچ چیزی را به هراس افکند، زیرا فرد یادشده نیک می داند که فقط «اکنون» در هیات لحظه حاضر برای او هستی دارد.