کتاب ملی گرایی در دوره رضاشاه و بن مایه های آن

«ملی‌گرایی در دوره رضا شاه و بن‌مایه‌های آن» کتابی نوشته حسین سلیمی، پژوهشگر ایرانی است. این اثر در دسته ادبیات پژوهشی-تاریخی قرار می گیرد و موضوع آن درباره تاریخ دوران معاصر و مدرن ایران است. این کتاب به مفهوم ملی گرایی در دوره حکومت پهلوی اول می پردازد.
نویسنده در این اثر شرحی از چگونگی پدید آمدن ملی گرایی در دوره رضا شاه ارائه می کند. منشا ملی گرایی در ایران و تاثیر آن بر سیاست حکومت پهلوی اول از بخش های مهم این کتاب به حساب می آیند.
«ملی گرایی در دوره رضا شاه و بن مایه های آن» در پی آن است تا نشان دهد که ملی‌گرایی دوره رضاشاه پروژه حکومت برای ساختن واژه ای به نام "ملت ایران" بوده و موضوع آن فقط گسترش حس وطن‌دوستی نبود.
نویسنده در توضیح بن‌مایه‌های اصلی ملی‌گرایی رضاشاهی به چند سرچشمه تاریخی و تفکری اشاره می کند که باستان‌گرایی ایرانی از آن جمله است. در توضیح این عنوان به تاکید بر شکوه هخامنشیان و ساسانیان اشاره شده است. زبان فارسی نیز از دیگر بن مایه های ملی گرایی است که در کتاب آورده شده و رضا شاه از آن به عنوان گسترش وحدت ملی استفاده کرده است.
دولت متمرکز و اقتدارگرا، تجدد و الگوگیری از اروپا و روشنفکران مشروطه‌خواه از دیگر بن مایه هایی است که از آن ها به عنوان بن مایه های ملی گرایی در دوره رضاشاه یاد شده است.
در بخش دیگری از این کتاب به روش های عملی شدن طرح رضا شاه برای گسترش ملی گرایی پرداخته شده است. کتاب در اصل به این سوال پاسخ می‌دهد که؛ چگونه دولت پهلوی اول کوشید تا مجموعه‌ متنوع اقوام، زبان‌ها و سنت‌های ایرانی را به «ملت واحد ایرانی» بدل سازد؟
در ادامه نیز نویسنده با نقد این طرح رضاشاه آن را پروژه ای متکی به قدرت و نه فرآیندی طبیعی عنوان می کند.