1. خانه
  2. /
  3. کتاب ده بنای شاخص (1950-2000)

کتاب ده بنای شاخص (1950-2000)

نویسنده: پیتر آیزمن
3.3 از 1 رأی

کتاب ده بنای شاخص (1950-2000)

Ten Canonical Buildings: 1950-2000
٪15
1200000
1020000
معرفی کتاب ده بنای شاخص (1950-2000)
کتاب «ده بنای شاخص (1950-2000)» نوشته‌ی پیتر آیزمن، معمار و نظریه‌پرداز مشهور آمریکایی است که استاد دانشکده‌ی معماری در دانشگاه ییل است. اغلب وی را ذیل جریان ساختارشکن در معماری معرفی می‌کنند. این اثر، که می‌توان آن را از مهم‌ترین آثار پیتر آیزمن دانست، بیش از آنکه یک کتاب تاریخی باشد، یک اثر انتقادی و تفسیری است. وی در این اثر می‌کوشد توضیح دهد که چرا برخی بناها به «متن‌های بنیادی» معماری معاصر تبدیل شده‌اند. از نگاه او، اهمیت یک ساختمان به شهرت، زیبایی یا موفقیت تجاری آن محدود نمی‌شود؛ آنچه آن را یک معماری کانونی می‌کند، تأثیری است که بر شیوه‌ی اندیشیدن معماران و تحول نظری معماری گذاشته است. کتاب از ده فصل اصلی تشکیل شده و هر فصل به یک پروژه‌ی مشخص از یک معمار برجسته اختصاص دارد. این معماران عبارت‌اند از: لوئیجی مورتی، میس فن در روهه، لوکوربوزیه، لویی کان، رابرت ونتوری، جیمز استرلینگ، آلدو روسی، رم کولهاس، دنیل لیبسکیند و فرانک گری. تمامی این آثار معماری، همانطور که از نام کتاب بر می‌آید، از نیمه‌ی دوم قرن بیستم و سال‌های 1950 تا 2000 برگزیده شده‌اند. نکته قابل ‌توجه این است که آیزمن معمولا مشهورترین اثر هر معمار را انتخاب نمی‌کند؛ بلکه پروژه‌ای را برمی‌گزیند که به اعتقاد او نقطه‌ی عطفی در تحول اندیشه‌ی معماری بوده است. در این بین، یکی از ویژگی‌های مهم کتاب، استفاده‌ی گسترده از دیاگرام‌ها، ترسیم‌های تحلیلی و نقشه‌ها است. این تصاویر صرفا نقش توضیحی ندارند، بلکه بخشی از استدلال نویسنده را تشکیل می‌دهند. همچنین آیزمن از اصطلاحات تخصصی فلسفه، زبان‌شناسی و نظریه‌ی معماری بهره می‌گیرد و به همین دلیل این کتاب، یک کار میان‌رشته‌ای نیز به‌شمار می‌آید. در واقع، بزرگ‌ترین نقطه‌ی قوت کتاب، عمق تحلیل آن است. آیزمن ساختمان‌ها را همچون اشیای مستقل توصیف نمی‌کند، بل آن‌ها را در قالب مجموعه‌ای از ایده‌ها، مفاهیم و تحولات نظری بررسی می‌کند. این اثر بیش از همه به دانشجویان معماری و همچنین علاقه‌مندان به مباحث نظری در حوزه‌ی معماری، از فلسفه‌ی معماری تا نقد و تفسیر، پیشنهاد می‌شود.
درباره پیتر آیزمن
درباره پیتر آیزمن
پیتر آیزنمن (Peter Eisenman) متولد ۱۹۳۲ نیوجرزی، معمار آمریکایی است. او را بخاطر شهرتش در سبک ساختارشکنی می‌شناسند. او یکی از پنج معمار نیویورکی است.
او دارای مدرک کارشناسی معماری از دانشگاه کرنل، کارشناسی ارشد معماری از دانشگاه کلمبیا و پی‌اچ‌دی معماری دانشگاه کمبریج است. پیتر آیزنمن در ۱۱ آگوست سال ۱۹۳۲ میلادی در نیوآرک نیوجرسی به دنیا آمد. او پدر و مادری یهودی داشت آیزنمن، تحصیلات اولیه خود را در شهر زادگاه خویش سپری نمود و بعد از گرفتن مدرک دیپلم، برای تحصیل در رشته معماری دانشگاه کرنل، به شهر ایتاکا در ایالات نیویورک سفر کرد. او بعد از فارغ‌التحصیلی از این دانشگاه، در مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه کمبریج مشغول به تحصیل شد. وی توانست به خاطر استعداد شگرفی که داشت، به راحتی از این دانشگاه پذیرش دریافت کند. آیزنمن بعد از سال‌ها تحصیل، نهایتاً موفق به گرفتن مدرک دکترا از دانشگاه کمبریج گشت.
آیزنمن بعد از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه کمبریج، در نقش یک تئوریسین و منتقد حوزه معماری در نیویورک به فعالیت خود ادامه داد، ولی در سال ۱۹۶۹ میلادی، آغاز به اجرای طرح‌های آزمایشی ده‌گانه‌ای نمود که از قبل، آن‌ها را در ذهن خود داشت. از میان این طرح‌های جالب، تنها ۴ موردشان اجرایی شدند و چنان موفقیتی را برای آیزنم به همراه داشتند که سبب شدند نام او سریعاً جهانی شود. همین موضوع، باعث آشنایی او با چهار نفر از معماران بزرگی گشت که بعدها در کنار او، لقب به ۵ معمار بزرگ شهر نیویورک را گرفتند. پیتر آیزنمن که بنیانگذار سبک دیکانستراکشن در معماری است، آثار زیادی با این سبک دارد. با این وجود، او در ابتدا به مانند چهار عضو دیگر گروه ۵ معمار بزرگ نیویورک، نظریه‌های معماران مدرنیستی مانند لوکوربوزیه را سرمشق کار خود نهاده بود و فقط بعد از مدتی توانست با مطالعه فلسفه دیکانستراکشن ژاک دریدا، صاحب سبک شود. به همین خاطر، امروزه او با عناوینی مثل فرم‌گرا، پیشرو و حتی انحرافی شناخته می‌شود.
دیکانستراکتیویسم تلاش دارد تا ساختار اندیشه و نظم محوری را که به جهان ما تحمیل گشته، مورد تغییر قرار دهد. چنین معنایی که به وسیله ساختاری نظام یافته تحمیل می‌گردد، تفسیرهای دیگری که در همان حیطه با اعتباری یکسان عرضه می‌گردند را سرکوب نموده و امکان تنوع فکری و ذهنی بیرون از این چارچوب را خصوصاً از مخاطب می‌گیرد.
اولین نفری باشید که نظر خود را درباره "کتاب ده بنای شاخص (1950-2000)" ثبت می‌کند