کتاب گفتگوهایی با جنبش های کنونی آمریکای لاتین

نیم‌قرن اخیر برای آمریکای لاتین، دوره‌ای پر از تلاطم اجتماعی و سیاسی بوده است؛ قاره‌ای که بارها صحنه‌ی رویارویی مردم عادی با ساختارهای قدرت، نابرابری اقتصادی و سیاست‌های نئولیبرالی شده. در همین بستر است که کتاب «گفتگوهایی با جنبش‌های کنونی آمریکای لاتین» نوشته‌ی فلیسیتاس ترویه شکل گرفته است؛ اثری که تصویری از صداهای درگیر در این تحولات به دست می‌دهد. ترویه پژوهشگر و فعال حقوق بشر آلمانی‌تبار که سال‌های طولانی در مکزیک و دیگر کشورهای منطقه در زمینه‌ی دفاع از زندانیان سیاسی و مستندسازی جنبش‌های اجتماعی کار کرده، این کتاب را از دل تجربه‌ی میدانی خودش نوشته، نه از پشت میز یک دانشگاه دوردست.
این اثر مصاحبه‌هایی مستقیم با کسانی را در بر می‌گیرد که خود در دل این جنبش‌ها زیسته‌اند. در بخش مربوط به مکزیک، گفت‌وگوهایی با افرادی چون خاویر الوریگا، الیزا بناویدس و روزاریو ایبررا آمده است؛ در برزی، صدای المار سه‌سیمبرا و ارتباطش با جنبش کارگران بی‌زمین شنیده می‌شود؛ در بولیوی، رکل گوتیرز و اسکار الیورا از تجربه‌ی فعالان بومی و کارگری سخن می‌گویند؛ و در آرژانتین مصاحبه‌ای با ابه پاستور د بونافینی، از مادران میدان مایو، در کنار روایت‌های لوسیا گارسیا و آدریان کرامپوتیچ قرار گرفته است. این مصاحبه‌ها که پیش‌تر به زبان‌های اسپانیایی، انگلیسی و آلمانی منتشر شده بودند، در این مجموعه گرد هم آمده‌اند تا تصویری چندصدایی از مبارزات منطقه بسازند؛ بدون آن‌که نویسنده خودش را در جایگاه راوی یا تحلیل‌گر اصلی قرار دهد.
آنچه از خلال این گفت‌وگوها بیرون می‌آید، طیف گسترده‌ای از موضوعات است؛ جنبش زاپاتیستی در ایالت چیاپاس مکزیک با الگوی خودمختاری بومیان و شعار شناخته‌شده‌ی «فرمانبردارانه حکومت‌کردن» یکی از محورهای اصلی کتاب است. در آرژانتین، ماجرای کارخانه‌هایی که پس از بحران اقتصادی توسط کارگران خودشان اداره شدند، در کنار جنبش پیکتروها یا بیکاران، بخش دیگری از روایت را می‌سازد. در بولیوی «جنگ آب» و مقاومت در برابر خصوصی‌سازی منابع طبیعی مطرح می‌شود و در اکوادور، رویارویی جوامع محلی با شرکت‌های فراملیتی نفتی. در پس‌زمینه‌ی همه‌ی این روایت‌ها، مسئله‌ی سرکوب دولتی، شکنجه و فشار امنیتی بر فعالان اجتماعی نیز حضور دارد؛ موضوعی که ترویه به‌واسطه‌ی سابقه‌ی کاری‌اش در همین حوزه با دقت و از نزدیک به آن پرداخته است.
لحن کتاب مستند و متکی بر شواهد میدانی است، دقیقا همان چیزی که از یک اثر جامعه‌شناسی سیاسی مبتنی بر گفت‌وگو انتظار می‌رود: بی‌آن‌که به نتیجه‌گیری‌های از پیش تعیین‌شده متوسل شود، صدای کسانی را ثبت می‌کند که خودشان در میانه‌ی رویدادها بوده‌اند. در واقع «گفتگوهایی با جنبش‌های کنونی آمریکای لاتین» آرشیوی زنده از تجربه‌های زیسته‌ی کنشگران است.