انتشارات: هیرمندهیرمند
نویسنده:

معرفی کتاب چگونه زمان را متوقف کنیم اثر مت هیگ

کتاب چگونه زمان را متوقف کنیم، رمانی نوشته ی مت هیگ است که اولین بار در سال 2017 وارد بازار نشر شد. تام هازارد تازه به لندن و خانه ی قدیمی خود بازگشته است. او قصد دارد در این شهر بماند و معلم تاریخ یکی از دبیرستان های شهر شود. او در اولین روز مدرسه، با معلمی فرانسوی و بسیار جذاب آشنا می شود که به نظر می رسد به تام علاقه مند است. تام اما رازی خطرناک دارد. او ممکن است مانند یک مرد چهل و یک ساله ی معمولی به نظر برسد اما به خاطر شرایطی نادر، عمری به درازای چندین قرن داشته است. تام تاریخ را زندگی کرده است: او با شکسپیر اجرا داشته، با کاپیتان کوک در دریاها سفر کرده و در کنار فیتزجرالد نوشیدنی خورده است. او اما حالا فقط یک زندگی عادی را می خواهد. از بخت بد تام، «جامعه ی آلباتروس»، یعنی گروهی که از افرادی مانند تام محافظت می کند، قانونی صریح دارد: «هیچ وقت عاشق نشوید.» این قانون باعث می شود که تام در مقابل سخت ترین دوراهی زندگی خود قرار گیرد. اما تصمیم نهایی او چه خواهد بود؟

کتاب چگونه زمان را متوقف کنیم


ویژگی های کتاب چگونه زمان را متوقف کنیم

از پرفروش ترین کتاب های ساندی تایمز

مشخصات کتاب چگونه زمان را متوقف کنیم
قطع :رقعی
نوع جلد :شومیز
شابک :978-964-408-502-4
سال انتشار شمسی :1397
سال انتشار میلادی :2017
تعداد صفحه :436
سری چاپ :1
نکوداشت های کتاب چگونه زمان را متوقف کنیم
A delightful, poignant novel.
رمانی لذت بخش و گزنده.
The Washington Post

A love story about a man lost in time.
داستانی عاشقانه درباره ی مردی گمشده در زمان.
Barnes & Noble

A wry, intriguing meditation on time.
تأملی کنایه آمیز و هیجان انگیز بر زمان.
People People

بخش هایی از کتاب چگونه زمان را متوقف کنیم (لذت متن)
به من گفت چند سالی در سانتاباربارا بوده اما کمی دچار ملال شده. «سانتا باربارا خوشایند است. بهشت است با ترافیک کمی بیشتر. اما در بهشت هیچ اتفاقی نمی افتد. جایی بالای تپه ها داشتم. هر شب نوشیدنی محلی می نوشیدم. اما داشتم دیوانه می شدم. دچار حمله های هراس شدم. بیشتر از هفت قرن زندگی کرده ام و هرگز یک حمله ی هراس هم نداشتم. شاهد جنگ ها و انقلاب ها بودم. خوب. اما به سانتاباربارا رفتم و آنجا در آپارتمان راحتم بیدار شدم، در حالی که قلبم دیوانه وار می زد و حس می کردم درون خودم گیر افتاده ام. اگرچه، لس آنجلس چیز دیگری است. لس آنجلس مرا فورا آرام کرد، می توانم به تو بگویم...»

فکر پشت اسم ها ساده بود: در گذشته، تصور می شد آلباتروس ها موجوداتی با عمر خیلی طولانی اند. واقعیت این است، عمر آن ها فقط حدود شصت سال یا بیشتر است؛ مثلا خیلی کمتر از کوسه های گرینلند که حدود چهارصد سال زندگی می کنند، یا آن صدف دوکفه ای که دانشمندان آن را «مینگ» نامیدند چون در زمان سلسله ی مینگ متولد شده بود، بیشتر از پانصد سال پیش. اما به هر حال، ما آلباتروس ها بودیم.

همه چیز درست خواهد شد. یا، اگر هم نشد، همه چیز خواهد شد، پس نگران نباش.