کتاب ابوالحسن میرزاعلی

«ابوالحسن میرزاعلی» نوشته‌ی احسان ناظم بکایی جلد چهاردهم از مجموعه‌ی «متولد تهران» است. کتاب‌ها این مجموعه به معرفی مشاهیر تهران می‌پردازد. در مجموعه کتاب‌های «متولد تهران» ملاک انتخاب افراد؛ تهرانی بودن و کنشگری شهروندی آن‌هاست. مجموعه‌ی «متولد تهران» حاصل یک دغدغه‌ی مهم است؛ دغدغه‌ی فهم شهر، تمدن، فرهنگ و سبک زندگی مردمی که در این بستر زندگی می‌کنند. در این مجموعه ۲۵ چهره‌ که هر یک نماینده یک صنف، حوزه یا قشر از جامعه تهرانی هستند، معرفی می‌شوند تا تصویری جامع از طیف‌های مختلف شهروندان تهرانی ارائه شود. در هر یک از این کتاب‌ها، پنج داستان روایت می‌شود که حول زندگی شخصیت اصلی و نسبت او با تهران شکل می‌گیرند. این روایت‌ها تلاش می‌کنند سبک زندگی تهرانی و هویت شهری این چهره‌ها را از خلال خاطره، مکان، زیست اجتماعی و تعلق مکانی بازنمایی کنند.
در این کتاب به زندگی ابوالحسن میرزاعلی هنرمند پرده‌خوان و نقال پرداخته شده است. استاد مرشد ابوالحسن میرزاعلی در سال ۱۳۲۵ در محله‌ی چهار راه سیروس متولد شد. او از نوادگان تعزیه‌داران تکیه دولت تهران است و از سن پنج سالگی در مکتب پدرش؛ مرشد حاج آقا تقی میرزاعلی از صاحبان سبک در عرصه پرده‌خوانی تلمذ کرده است. او علاوه بر تعزیه به‌خاطر صدای خوب و تسلط بر دستگاه‌های آوازی و ادبیات کهن در نقالی و پرده‌خوانی نیز شهره است. استاد میرزاعلی تنها هنرمند پرده‌خوان و نقالی است که دارای نشان درجه یک هنری، معادل دکتری است؛ او این نشان را به دلیل فعالیت در ۴ رشته، کارگردانی، تعزیه، پرده‌خوانی و موسیقی دریافت کرده است. او با لقب «مرشد میرزاعلی» در اکثر محلات تهران و شهرهای مختلف اجرا داشته است. استاد فتحعلی‌بیگی در رابطه با هنرهای چندگانه‌ی این هنرمند می‌گوید: «به اصطلاح خودشان کارد مطبخ بودند. هر جا گروه کم می‌آورد ایشان دست به کار می‌شد و می‌توانست آن معرکه را به سرانجام خوبی برساند.»
یکی از پسران او شهید اسماعیل میرزاعلی در دوران ۸ سال جنگ تحمیلی به شهادت رسید و هم اکنون نیز دو تن از فرزندان او، رسول و محسن میرزاعلی از فعالان پیشرو در عرصه هنرهای آیینی سنتی هستند. مرشد محسن میرزاعلی، فرزند استاد می‌گوید: « اگر در پرده‌خوانی و نقالی و تعزیه یا هر هنر آیینی و سنتی دستی دارم، مدیون پدرم، پدربزرگم و پدر پدربزرگم هستم.»
کتاب «ابوالحسن میرزاعلی» مخاطبان را با یکی از هنرمندان برجسته و مردمی آشنا می‌کند که عمرش را صرف پرده‌خوانی و نقالی و تعزیه کرده است.