کتاب یک فیلم‌نامه فروغ فرخزاد

«یک فیلم‌نامه فروغ فرخزاد؛ خانه سیاه است و چند جستار مرتبط با فیلم و فعالیت‌های سینمایی‌ فروغ» بخشی از مجموعه‌ی‌ هفت‌گانه‌ای است که نشر واج درباره‌ی فروغ فرخزاد در دست چاپ دارد؛ شامل شعرها، داستان‌ها، فیلم‌نامه، سفرنامه‌ها، نقدها و یادداشت‌ها، گفت‌وگوها، و نامه‌ها.
در این کتاب، فیلم‌نامه‌ «خانه سیاه است» از فروغ فرخزاد، چند تصویر از این فیلم به‌سعی سلیمان میناسیان، یک جستار درباره‌ی‌ فیلم، و یک جستار درباره‌‌ی کارنامه‌ سینمایی فروغ فرخزاد به قلم رسول نظرزاده آمده‌ است. دراین جستار، مولف با نگاهی به کارنامه‌ی‌ سینمایی فروغ فرخزاد، به دوره‌‌ی حضور او در سازمان فیلم گلستان از سال ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۵ و تمام فعالیت‌ها و تجربه‌های او در زمینه‌ی‌ فیلم‌سازی، دوره‌های آموزش در خارج از کشور، دوبله و بازی او در چند نقش کوتاه پرداخته است و در جستاری درباره‌ی‌ فیلم «خانه سیاه است»، کوشیده با خوانشی امروزی به‌سراغ فیلم برود تا از چهار منظر «روایت/ راوی»، «نماها/ دوربین»، «مکان ذهنی/ مکان واقعی» و «زمان ذهنی / زمان واقعی» به تحلیل جنبه‌های مختلف این فیلم بپردازد.
فروغ یک بار در تابستان ۱۳۳۸ و یک بار هم در سال ۱۳۴۰ به انگلیس اعزام شد تا در دوره‌های آموزشی مربوط به تهیه و تدوین فیلم مستند شرکت کند. «فیلم کوتاه «خواستگاری» هم محصول همین دوره است که در سال ۱۳۴۰ به سفارش موسسه ملی فیلم کانادا تهیه شد و فروغ در آن هم بازی کرد و هم دستیار کارگردان بود.
«خانه سیاه است» روایت غم‌انگیزی از زندگی جذامیان در جذامخانه باباباغی در شمال غربی تبریز است. حضور جذامی‌ها در فیلم به عنوان طرد شدگان جامعه، به تصویر کشیدن روزمرگی و انسان گرفتار به‌طور عام از شاخص‌های مهم این فیلم است. این فیلم به کارگردانی فروغ فرخزاد و تهیه‌کنندگی ابراهیم گلستان در پاییز ۱۳۴۱ در پی دیدار فروغ فرخزاد از جذامخانه باباباغی تبریز ساخته شد. «خانه سیاه است» که به سفارش جمعیت کمک به جذامیان در استودیو فیلم گلستان ساخته شد، جایزه‌ی بهترین فیلم مستند را در جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم کوتاه اوبرهاوزن از آن خود کرد. این فیلم برای اولین بار در بهمن ۱۳۴۱ در کانون فیلم ایران با حضور گلستان و فرخزاد به نمایش درآمد. جاناتان رزنبام منتقد آمریکایی، فیلم «خانه سیاه است» را بزرگ‌ترین فیلم سینمای ایران نامیده‌است. گفتار متن فیلم با صدای ابراهیم گلستان است و این‌گونه آغاز می‌شود: «دنیا زشتی کم ندارد، زشتی‌های دنیا بیشتر بود، اگر آدمی بر آن‌ها دیده بسته بود. امّا آدمی چاره‌ساز است.»
فصل پایانی این کتاب به نامه‌های فروغ به خانواده‌ حسین منصوری اختصاص دارد؛ کودکی که فروغ فرخ‌زاد او را از جذام‌خانه به فرزندخواندگی قبول کرده بود.
«یک فیلم‌نامه فروغ فرخزاد» مرور کارنامه‌ی فعالیت‌هایی سینمایی فروغ فرخزاد است که برای علاقمندان به این شاعر، می‌تواند خواندنی و جذاب باشد.