مری-فرانسیس اوکانر، روانشناس بالینی و پژوهشگر برجستهی علوم اعصاب، در کتاب «بدن سوگوار:آنچه بدن در لحظههای فقدان تجربه میکند.» روایتی علمی و در عین حال انسانی از سوگ ارائه میدهد که نگاه رایج به این تجربه را بهطور بنیادین دگرگون میکند. اوکانر با تکیه بر پژوهشهای تجربی و مطالعات نوروبیولوژیک نشان میدهد که سوگ صرفا یک وضعیت عاطفی یا روانی نیست، بلکه فرآیندی عمیقا جسمانی است که تمام سیستمهای زیستی بدن را درگیر میکند. کتاب بر این ایدهی محوری استوار است که فقدان، نوعی استرس شدید و پایدار ایجاد میکند که پیامدهای فیزیولوژیکی قابل اندازهگیری دارد. اوکانر توضیح میدهد چگونه تجربهی از دست دادن میتواند تعادل سیستمهای قلبیعروقی، ایمنی، غدد درونریز و عصبی را بر هم بزند و خود را در قالب افزایش التهاب، اختلال خواب، تضعیف پاسخ ایمنی، مشکلات تمرکز و حتی افزایش خطر بیماریهای جدی نشان دهد. در این چارچوب، پرسشهایی که اغلب به شکل استعاری مطرح میشوند-مانند امکان «مرگ از دلشکستگی»-به موضوعاتی علمی با شواهد پزشکی بدل میشوند. یکی از نقاط قوت کتاب، توانایی نویسنده در پیوند دادن دادههای پیچیدهی علمی با روایتهای بالینی و تجربههای زیسته است. اوکانر یافتههای حوزههایی مانند سایکونوروایمونولوژی و علوم اعصاب را با داستانهای واقعی از افراد سوگوار همراه میکند تا نشان دهد چگونه بدن، فقدان را «به خاطر میسپارد» و به آن واکنش نشان میدهد. به این ترتیب، متن با وجود پشتوانهی پژوهشی سنگین، برای خوانندهی غیرمتخصص نیز قابل دنبالکردن باقی میماند. از نظر تحلیلی، مضمون محوری کتاب «تجسمیافتگی سوگ» است؛ این ایده که سوگ در بدن حک میشود و نمیتوان آن را صرفا از مسیر شناختی یا گفتوگوی درمانی فهم یا درمان کرد. اوکانر استدلال میکند که نادیده گرفتن بعد جسمانی سوگ-چه در فرهنگ عمومی و چه در درمان-میتواند به تداوم رنج و آسیب منجر شود. در مقابل، توجه آگاهانه به نشانههای بدنی مانند خواب، تغذیه، تحرک و تنظیم استرس، بخشی جداییناپذیر از فرآیند بهبودی است. در عین حال، کتاب نگاهی صرفا آسیبشناسانه به سوگ ندارد. اوکانر سوگ را فرآیندی تطبیقی معرفی میکند که در صورت درک سازوکارهای زیستی آن، میتواند به فرصتی برای بازسازی و تقویت تابآوری بدل شود. راهبردهای عملی ارائهشده-از خوددلسوزی و حمایت اجتماعی گرفته تا تمرینهای مبتنی بر ذهنآگاهی-بر شواهد علمی استوارند و هدفشان حمایت همزمان از بدن و روان است. در جمعبندی، «بدن سوگوار» اثری دقیق، میانرشتهای و عمیقا انسانی است که درک ما از فقدان را از سطح احساسات به سطح زیستشناسی گسترش میدهد. این کتاب برای افراد داغدار، متخصصان سلامت، درمانگران و پژوهشگران علوم رفتاری، منبعی ارزشمند است و نشان میدهد که مسیر التیام، از شنیدن همزمان صدای ذهن و بدن میگذرد.
درباره مری فرانسس اکنر
مری-فرانسیس اوکانر روانشناس آمریکایی و استاد روانشناسی در دانشگاه آریزونا است، جایی که او آزمایشگاه سوگ، فقدان و استرس اجتماعی را مدیریت میکند.