کتاب تابوت و انتهای دایره

کشیش: (بلند و رسمی) خانم! می‌گن یکی از کشته‌های جنگ اینجاست. اجازه بده ما وظیفه‌مونو انجام بدیم.

 زن: (به‌تندی) چه وظیفه‌ای؟ 

کشیش: (با آرامش) دعا فرزندم. ما می‌خوایم براش دعا کنیم. پیش از هر کاری، باید روحش آرام بگیره. میتونم بهت قول بدم که اعضای باقیمانده کلیسای ما از برجسته‌ترین و متدین‌ترین حافظان شریعت هستن. یکیشون آدم مدرنیه و باور داره یک کشیش با اصل و نسب، حتی می‌تونه به موهاش ژل بزنه و در مواقع خاصی با یک کمونیست هم‌کلام بشه. 

زن: (خشمگین) نیازی به دعا نیست، فقط دست از سرم بردارید.