برنامه هفتم توسعه آخرین برنامه از سند چشمانداز بیستساله کشور است. براساس این سند قرار بود رشد اقتصادی و اجتماعی کشور چنان باشتاب و باثبات پیش برود که ایران در افق چشمانداز به رتبۀ اول اقتصادی و علمی منطقه دست یابد، امّا هنوز ایران نتوانسته به رویاهای خود در زمینۀ توسعه دست یابد.
از آنجا که تدوین برنامههای توسعه یکی از مهمترین تجربههای سیاستگذاری در کشور است، روایتگری تجربۀ تدوین آن میتواند در مدیریت دانش سازمانی، نگارش تاریخ شفاهی، استمرار دانش تجربی و پرهیز از تکرار اشتباهات گذشته در تدوین برنامههای توسعه مفید و موثر باشد. لذا هدف مهم اثر حاضر «نشان دادن ناهمواری مسیر تدوین برنامۀ پنجسالۀ توسعه از رهگذر بیان وقایع و رخدادهای مرتبط با تهیه و تنظیم برنامۀ توسعه» است.