در اینجا بیشتر به دنبال این خواهیم بود که شرحی بهروز از این اندیشه در پس صورتبندی مبهم هگل فراهم سازم که «ایده اراده همگانی آزاد» گستره کامل آنچه را که ما باید «حق» بنامیم تعیین میکند. من میکوشم که این ادعا را همچو هسته نوعی نظریه عدالت تفسیر کنم، که بر آن است شرایط میانذهنی خودشکوفایی فردی را برای همه تضمین کند.