اثری غیرداستانی در حوزهی روانشناسی وجودی است که با نگاهی تحلیلی و تطبیقی به بحران معنا در زندگی انسان معاصر میپردازد. نویسنده با بررسی تحولات فرهنگی، اجتماعی و روانی، نشان داده است که چگونه انسانها در عصر جدید اضطراب، با احساس پوچی و بیمعنایی دستوپنجه نرم میکنند. کتاب با ارجاع به متفکران اگزیستانسیالیست مانند کامو، سارتر، دوبووار و فرانکل، و همچنین با تکیهبر پژوهشهای علمی جدید، تلاش کرده است تا ریشههای نیاز به معنا را در انسان بررسی کند. ساختار کتاب بهگونهای است که ابتدا به توصیف وضعیت اضطرابآلود جهان امروز میپردازد، سپس منابع معنا در زندگی را واکاوی میکند و در ادامه با مقایسهی انسان و سایر حیوانات، به ویژگیهای منحصربهفرد انسان در جستوجوی معنا اشاره دارد. فصلهای کتاب هرکدام به یکی از ابعاد معنا، ارتباطات انسانی، نقش فرهنگ، داستانپردازی و انتخابهای فردی میپردازند و در نهایت راهکارهایی برای ساختن یک زندگی معنادار ارائه میدهند. این کتاب برای کسانی که دغدغهی فهم عمیقتری از زندگی و جایگاه خود در جهان دارند، میتواند الهامبخش باشد.