مفهوم نوجوان و دوران نوجوانی در جهان امروز، و بهتبع آن، در کشور ما موضوع بکر و ناشناختهای است. باوجوداین، مطالعهها و پژوهشها در این حوزه شتاب روزافزونی گرفته است. کشفیات جدید عصبشناسی، هوش مصنوعی، جامعهشناسی و روانشناسی نگرش ما را به دوران نوجوانی بهکلی تغییر داده و باعث شده است در باورهای گذشتهمان تردید کنیم. مهمترین تغییر «کش آمدن» دوران نوجوانی در تمامی کشورهای جهان است. بلوغ زودرس، و ازآنسو، به تأخیر افتادن سن استقلال فردی و اجتماعی، و همچنین، مشخص شدن زمان واقعی تکامل رسش مغزی افراد سبب شده است امروزه دوران نوجوانی در پانزدهسالگی و در بازهی سنی ۱۰ تا ۲۵ سال تعریف و تحدید شود. همین سبب شده است مهمترین موضوعات، مسائل و بحرانهای بشری ذیل دوران نوجوانی تعریف شود و سیاستگذاریها، مطالعهها و پژوهشها بر این دوران بسیار حیاتی متمرکز باشد. امروزه، نوجوانان هر کشور سردمدار تغییرات، اصلاحات و برنامهریزیهای کلان آن کشورند. تئاتر نوجوان نیز، متأثر از این پیشرفتها، تغییرات درخور توجهی کرده است. در کشورهای توسعهیافته، تئاتر دانشآموزی به تئاتر جریانساز تبدیل شده است. بحرانهای جهانی ازجمله افزایش خشونت، اضطراب و ناامیدی، اختلالات هویتی، شیوع بیماریهای روانی و جنسی، انواع اعتیاد، حقوق زنان و اقلیتها، عدالت و تبعیض، نابودی زمین دراثر افزایش گرما و کمآبی و... اینها موضوعاتیاند که نسل جوان تقریبا در تمامی کشورها با آنها درگیر است و سیاستگذاران و متولیان آموزشوپرورش با ابزار تئاتر سعی میکنند رفتارها را اصلاح و فرهنگ مدنظرشان دربارهی این موضوعات را ترویج و تثبیت کنند. ازاینرو تئاتر نوجوان به بهترین شکل و با بیشترین کیفیت در کشورهای توسعهیافته و درحالتوسعه تولید، اجرا و عرضه میشود. برترین هنرمندان هر کشور خود را ملزم میدانند برای مخاطب نوجوان اثر تولید کنند، یا سیاستگذاران و متولیان امر آنها را به این کار تشویق میکنند و از این هنرمندان حمایت همهجانبه میکنند. بهسبب همین رویکرد، سطح دانش و سلیقهی تئاتری نوجوانان، جوانان و البته والدین در این کشورها ارتقای ملموسی پیدا کرده است. نمایشنامههایی که برای مخاطب جوان در این کشورها نوشته و تولید میشوند ازلحاظ موضوع، ساختار و کیفیت اجرا نهتنها هیچ کم از تئاتر بزرگسال ندارند، که بسیاری اوقات از آنها بحثبرانگیزتر و باکیفیتترند.
اندا والش نمایشنامهنویس ایرلندی است. والش پس از بزرگ شدن در یک خانواده پرجمعیت در دوبلین، پیش از اولین نمایش خود، «خوکهای دیسکو» در سال ۱۹۹۶، به عنوان تدوینگر فیلم و بازیگر تئاتر کار میکرد.