کتاب حاضر، که سومین کتاب از مجموعهی مولویشناسی و مثنویپژوهی نویسنده است به بحث مولانا و هنرمندی وی در فن شعر، اختصاص دارد. بر این اساس، نویسنده ابتدا به تعریف شعر میپردازد و پس از نقل سخنان "سپهسالار" و "سلطان ولد" در باب شعر و شاعری، به بحث مولانا و شعر و نیز نمونههایی از اشعار او میرسد، که بیشتر بخش کتاب را تشکیل میدهد. نویسنده همچنین به طرح ایرادی میپردازد که بسیاری بر مولانا میگیرند و آن این که شعر وی چندان که باید محکم و ضخیم نیست و در خیلی جاها از دیوان او، سکتههایی وجود دارد. نویسنده در پاسخ میگوید: مولانا بنایی بر حک و اصلاح اشعارش نداشته و نمیخواسته که آنها را مانند شعر حافظ خوشتراش و صیقلی کند. چرا که داعیهی شعری نداشت و قافیهپردازی و اصرار و ابرام در این کار را، عبث و بیهوده میدانست.
دکتر کاظم محمدی (متولد ۱۳۴۰، تهران) پژوهشگر، نویسنده و استاد حوزه فلسفه و عرفان اسلامی است که در زمینه عرفان، فلسفه اسلامی، قرآنپژوهی و ادبیات عرفانی فعالیت دارد. او از محضر استادانی همچون علامه محمدتقی جعفری، آیتالله مرتضی مطهری و دیگر اندیشمندان برجسته حوزه علمیه بهرهمند شده است.
دکتر محمّدی از سال ۱۳۵۸ به تدریس منطق و فلسفه پرداخته و سابقه تدریس در دانشگاه تهران و مراکز آموزشی مختلف را در کارنامه دارد. همچنین از سال ۱۳۶۳ تا سالیان متمادی با رسانه ملی در قالب نویسنده، کارشناس و مجری-کارشناس همکاری داشته و صدها برنامه علمی و فرهنگی تولید کرده است. از دکتر کاظم محمّدی بیش از ۱۵۰ عنوان کتاب در حوزههای فلسفه، عرفان، قرآن و شرح متون ادبی و عرفانی در چندین انتشارات مختلف منتشر شده است.