شگون افولبی متولد نیجریه، بزرگ شدهی بسیاری از کشورهای جهان و ساکن بریتانیاست. او که به معنایی همهی عمر خانه به دوش بوده در داستانهایش اغلب از تقلا برای یافتن احساس تعلق میگوید و دشواری ریشه دواندن در خاکی دیگر، زندگی جای دیگر، اولین اثر منتشر شدهی این نویسنده، درباره ی کوچندگان است؛ دربارهی کسانی که به تحمیل شرایط زندگی را در سرزمینی دیگر از نو آغاز میکنند. خانوادهای مهاجر که در سرزمین خود جایگاه اجتماعی ویژهای داشتند حالا در حسرت سادهترین داشتهها هستند؛ زن و شوهری که پس از سالها غیاب به کشور و کاشانهشان بر میگردند همه چیز را متفاوت با آن چه در یاد دارند مییابند؛ استخر یک مجتمع مسکونی مهاجرپذیر محل رویدادهایی غریب میشود؛ زنی سالخورده که جسما زنده است اما اطرافیانش انگار دیگر او را به حساب نمیآورند، در تلاش برای مرئی ماندن است؛ رقیبی عاطفی به زندگی زنی پا میگذارد و آرامش خانهاش را به هم میزند؛ نام خانوادگی عجیب زنی موجب سوءظن همسایهها میشود؛ مادری که قربانی خشونت خانگی است میکوشد برای فرزندش در سرزمین تازه خانهای امن بسازد. افولبی در سال ۲۰۰۵ برای اولین داستان این مجموعه برندهی جایزه ی «کین» شد که به «بوکر» افریقایی مشهور است.
شگون افولبی رماننویس و نویسنده داستان کوتاه نیجریهای است که در کادونا، نیجریه متولد شده است. او پسر یک دیپلمات حرفهای است. او در طول دوران کودکی خود به همراه خانوادهاش مرتباً از کشوری به کشور دیگر در آفریقا، آسیا، اروپا و آمریکای شمالی نقل مکان کرد.