کتاب «بدو و نمیر: جستارهایی در ستایش تنورزی و تقلا برای بقا» اثر حسامالدین مطهری، یک جستارنویسی شخصی و تحلیلی است که از تجربه زیسته نویسنده در مواجهه با افسردگی، تنهایی و بیثباتی شغلی آغاز میشود و به تأملات گستردهتر درباره نقش تنورزی در بقا و معنای زندگی در جهان مدرن میانجامد. این کتاب دعوتی است برای بازگشت به بدن و کشف دوباره اهمیت تقلا در زیستن. نویسنده روایت خود را از یک عصر تابستانی آغاز میکند که بهناگهان تصمیم میگیرد به باشگاه برود و به سالها تنفراموشی و زندگی نشسته پشت میز پایان دهد. این نقطه آغاز، بهانه ای میشود میان زندگی فردی او و بحثهای عمیقتر درباره چگونگی بقا در دنیای امروز. مطهری با اتکا به پژوهشهای خود درباره شادکامی، ارتباط انسانی و تنهایی، وضعیت شخصی خود را تحلیل میکند و سپس به سراغ تجربههایش در کراسفیت، مواجهه با آسیبدیدگی، تغییر عادتها، رابطه ورزش و افسردگی، نقد بدنسازی و نقش مغز راحتطلب در اعتیادهای مدرن میرود. این کتاب در دو بخش اصلی تنظیم شده است، بخش اول: از تقلا برای بقا تا خودشناسی می باشد که با فصل «تقلا برای بقا» شروع میشود و به موضوعاتی چون بقا برای من و خیال برای دیگران، میانهروی، مغز راحتطلب، تنآگاهی، مراقبه، تفاوت «حیوان طبیعی» و «حیوان مصنوعی»، و اهمیت ورزش برای ورزش و ارتباط آن با افسردگی میپردازد. نویسنده در این فصول نشان میدهد که جامعه مدرن به سمت راحتطلبی و تنفراموشی گرایش یافته و البته ما چگونه میتوانیم دوباره در بدنمان ارتباط برقرار کنیم. بخش دوم: مرضی رایج روان درمانی نیز به نقد و بررسی برخی از رویکردهای رایج در رواندرمانی و خودشناسی میپردازد. فصولی مانند «خودپسندانگاری»، «نفرت از والدین و سرزنش»، «خوددرمانگرپنداری» و «ابدی بودن درمان» نشاندهنده نگاه انتقادی نویسنده به برخی جنبههای رواندرمانی مدرن است. در ادامه، مطهری به موضوعاتی چون «ایرانی پیشرفته!»، روالها و طریقتها در زندگی، اعتیادهایی مانند سیگار و چالشهای جسمی مانند واژینیسموس، و در نهایت به «نگرش» و تفاوت میان «مصرفشونده و مصرفکننده» میپردازد. این بخش با ارائه «ده فرمان برای شروع ورزش» و فصلی در «ستایش تنورزی و مذمت خیالورزی» به اوج خود میرسد و راهکارهایی موثری برای بازگشت به زندگی فعالانه ارائه میدهد. «بدو و نمیر» کتابی پر از روایتهای جزئی، خاطرات شخصی، تحلیلهای عمیق و پرسشهای بنیادین است. این کتاب روایتی بی روتوش از انسانی میسازد که در میان فشارهای اقتصادی، تنهایی و تنستیزی فرهنگی، میکوشد معنای بقا را بازتعریف کرده و دوباره در بدن خود ساکن شود. این اثر برای کسانی که با افسردگی، تنهایی، فرسودگی شغلی، تنفراموشی یا پشتمیزنشینی درگیرند، و همچنین دوستداران جستارنویسی شخصی و تأملات انتقادی درباره جهان مدرن، خواندنی و الهامبخش است.
درباره حسام الدین مطهری
حسام الدین مطهری داستاننویس ایرانی، متولد دهم آبان ۱۳۶۶ نوشتن برای من جستجویی افتانوخیزان در پی معنا است. در این مسیر، در این تلاشِ تنهایی برای کشفِ هستی، من خودم را شخم میزنم و شرحه شرحه میکنم.