گاهی برای پیدا کردن خودت، باید همه چیزت را از دست بدهی.
جبی در سفر به جزیرهی ججو، گوشی، پول و بلیت بازگشتش را گم میکند و ناگهان میان تعلیقی ناخواسته میماند. درست در همین بنبست، او به آتلیهای کوچک و قدیمی قدم میگذارد و در آنجا مشغول به کار میشود.
پناه بردن به استودیوی عکاسی هاکودا آغاز تغییری آرام است. در این آتلیهی کوچک، آدمها با داستانهای ناتمامشان مقابل دوربین میایستند و شهامت رویارویی با خود واقعیشان را پیدا میکنند. جبی هم میان نور و قابها میفهمد شاید خانه جایی نیست که از آن آمدهای، بلکه جایی است که تو را همانطور که هستی میپذیرد.
استودیوی عکاسی هاکودا رمانی گرم و آرام دربارهی انتخابهای کوچک، پیوندهای ناگهانی و قدرت شگفتانگیز یک عکس برای ثبت لحظههایی است که معنایی مضاعف به زندگی میبخشند.
هر ته یون او یازدهمین جایزه ادبی هونبول (بزرگترین جایزه ادبی کره) را برای رمانش «مردی که فلامنکو میرقصد» که به یاد پدر مرحومش نوشته شده بود، از آن خود کرد.