سالهای جوانیام روایتی است شیرین و دلپذیر که خواننده را با جهان موسیقی و فرازوفرودهای اعجابانگیز زندگی و کار یک پیانیست نابغه آشنا میکند: آرتور روبینشتاین (۱۹۸۲-۱۸۸۷). این پیانیست آمریکایی لهستانیتبار در کتاب خود جادوی موسیقی، قلمرو هنر و بارقههای نبوغ را در متن تاریخ اجتماعی و سیاسی قرن بیستم به ما نشان میدهد. روبینْشتاین در دههی ۱۳۵۰ شمسی یک بار برای نواختن پیانو به ایران آمد و از خاطرات زیبایش در اصفهان، شیراز و تختجمشید و پیانویی کمی خاکخورده اما عالی، یاد کرده است.
آرتور روبینشتاین (به لهستانی: Artur Rubinstein؛ ۲۸ ژانویه ۱۸۸۷ - ۲۰ دسامبر ۱۹۸۲) پیانیست لهستانی و آمریکایی بود.او که به طور گسترده به عنوان یکی از بزرگترین پیانیستهای زمان خود شناخته میشد، به خاطر تفسیرهایش از آثار موسیقی کلاسیک، به ویژه شوپن، تحسین بینالمللی را دریافت کرد. روبینشتاین به مدت هشت دهه در محافل عمومی با رپرتواری گسترده متشکل از بتهوون، برامس، موتسارت، شوبرت، لیست، چایکوفسکی، سن-سانس و شومان و دیگران به نوازندگی پرداخت.