کتاب همه ی آن چه همیشه می خواستیم

وقتی مرز میان حمایت از فرزند و پذیرش مسئولیت اخلاقی محو می‌شود، چه اتفاقی برای یک خانواده می‌افتد؟ این پرسش محور اصلی رمان «همه‌ی آنچه همیشه می‌خواستیم» است؛ اثری از امیلی گیفین، نویسنده‌ی آمریکایی و از چهره‌های شناخته‌شده‌ی رمان‌های اجتماعی معاصر است. گیفین در این کتاب از فضای عاشقانه‌ی آثار پیشین خود فاصله گرفته و به‌جای آن، سراغ موضوعاتی چون شکاف طبقاتی، امتیازات ناشی از ثروت، مسئولیت والدین در قبال رفتار فرزندان و پیامدهای فضای مجازی می‌رود.
داستان در شهر نشویل رخ می‌دهد و از دل یک رویداد به‌ظاهر کوچک، بحرانی گسترده در زندگی دو خانواده می‌سازد و روایت از زبان سه شخصیت پیش می‌رود که هرکدام نگاهی متفاوت به همان ماجرا دارند. نینا براونینگ، زنی که با ازدواجی پرثروت وارد طبقه‌ی مرفه‌ی شهر شده، اکنون شاهد آن است که پسرش فینچ در آستانه‌ی ورود به دانشگاهی معتبر قرار دارد و زندگی‌اش در ظاهر رو به کمال است. در سوی دیگر داستان، تام وولپ، پدری مجرد و از طبقه‌ی کارگر، با تلاش فراوان زمینه‌ی تحصیل دخترش لایلا را در همان مدرسه‌ی اعیانی فراهم کرده است؛ مدرسه‌ای که لایلا در آن با فاصله‌ی طبقاتی محسوسی از هم‌کلاسی‌هایش زندگی می‌کند. زندگی این دو خانواده تا پیش از وقوع یک حادثه، تقریبا هیچ نقطه‌ی تلاقی روشنی ندارد.
نقطه‌ی عطف داستان زمانی رقم می‌خورد که در یک مهمانی، عکسی نامناسب و همراه با توضیحی توهین‌آمیز از لایلا میان دانش‌آموزان و سپس در فضای مجازی پخش می‌شود. فینچ در این ماجرا نقش دارد و همین موضوع هر دو خانواده را وارد بحرانی می‌کند که فراتر از یک اتفاق ساده است.
پرهیز گیفین از قطعیت اخلاقی در «همه‌ی آنچه همیشه می‌خواستیم» جالب است، او شخصیت‌ها را در موقعیت‌هایی قرار می‌دهد که نه سیاه‌وسفید، بلکه پر از تردید و توجیه‌های شخصی‌اند؛ به‌طوری‌که خواننده مدام میان همدلی با یک شخصیت و نقد رفتار او در نوسان است و رمانش در نهایت بیشتر از آنکه پاسخی قطعی درباره‌ی درستی یا نادرستی تصمیم‌های هر شخصیت بدهد، پرسش‌هایی درباره‌ی اخلاق، طبقه‌ی اجتماعی و مسئولیت‌پذیری در برابر آن پیش روی خواننده می‌گذارد؛ ویژگی‌ای که این اثر گیفین را از رمان‌های صرفا عاشقانه‌ی پیشین او متمایز می‌سازد.