اکولوژی شهری شاخهای میانرشتهای از دانش محیط زیست است که روابط متقابل میان انسان، ساختارهای کالبدی شهر، موجودات زنده و فرایندهای طبیعی را بررسی میکند. در این رویکرد، شهر یک اکوسیستم مصنوعی اما وابسته به نظامهای طبیعی پیرامون خود تلقی میشود. مصرف انرژی، تولید آلایندهها، تغییر کاربری زمین، کاهش پوشش گیاهی، تولید پسماند، مصرف آب و انتشار گازهای گلخانهای همگی بخشی از متابولیسم شهری محسوب میشوند. بنابراین، شناخت اکولوژی تهران مستلزم بررسی همزمان ساختار فضایی، الگوی توسعه شهری، تراکم جمعیت، نظام حملونقل، زیرساختهای سبز، منابع آب و الگوهای مصرف شهروندان است.