از دیدگاه نظری، شهر فضایی سازمانیافته است که در آن تراکم جمعیتی بالا، تنوع فعالیتهای اقتصادی، تمرکز خدمات تخصصی، پیچیدگی ساختارهای مدیریتی و شبکه گسترده تعاملات اجتماعی مشاهده میشود. رشد سریع شهرنشینی در دهههای اخیر سبب شده است شهرها به مهمترین مراکز تولید ثروت، دانش، نوآوری، فناوری و فرهنگ تبدیل شوند. امروزه بخش عمدهای از تولید ناخالص داخلی کشورها، فعالیتهای علمی، صنایع خلاق، مراکز دانشگاهی و خدمات پیشرفته در شهرها متمرکز شدهاند و همین موضوع اهمیت مدیریت علمی و برنامهریزی راهبردی برای توسعه شهری را دوچندان کرده است.