پیشرفت های شگرفی که در زمینه علوم و حرف مختلف پزشکی در سده های اخیر نصیب بشریت شده است را می توان مدیون استفاده گسترده از حیوانات دانست. هر چند استفاده از حیوانات در آموزش و تحقیقات دارای سابقه نسبتا طولانی می باشد، اما موضوع حیوانات آزمایشگاهی به عنوان یک رشته تخصصی و حرفه ای از نیمه قرن بیستم مورد توجه قرار گرفته است. از آن زمان تا کنون متخصصین، کارشناسان حیوانات آزمایشگاهی و دامپزشکان نقش فزاینده ای در تدوین و تبیین استاندارها و ضوابط و شرایط مراقبت از حیوانات مورد استفاده در تحقیق و تدریس داشته اند. همزمان با این تحولات، تضارب آراء مختلفی در خصوص استفاده از حیوانات در جوامع مختلف بشری وجود داشته که حتی منجر به بروز گروه های فعال اجتماعی مخالف در استفاده از حیوانات در کشوذهای توسعه یافته گردیده است.
مارجی سی روئیس، یک متخصص و مدرس باتجربه در زمینه فناوری دامپزشکی و حیوانات آزمایشگاهی است. او دارای مدرک اد.D در فناوری آموزشی و آموزش از راه دور از دانشگاه نوا سوتایسترن، کارشناسی ارشد زیستشناسی از دانشگاه راتگرز و کارشناسی زیستشناسی از دانشگاه روآن است.او هم به عنوان تکنسین دامپزشکی و هم تکنسین حیوانات آزمایشگاهی گواهینامه دارد. او بیش از ۲۵ تا ۳۰ سال به عنوان مربی تکنسین دامپزشکی در برنامههای آموزشی سنتی و از راه دور فعالیت داشته است. او همچنین رئیس سابق انجمن مربیان تکنسین دامپزشکی (Association of Veterinary Technician Educators) و یکی از بنیانگذاران و رئیس فعلی آکادمی متخصصان تکنسین دامپزشکی در آموزش (Academy of Veterinary Technician Specialists in Education) بوده است. او در فلوریدا زندگی میکند.