کتاب بومی گرایی در داستان های معاصر ایران

مهدی ابراهیمی لامع در بهار 1358، در یکی از محله‌های تهران به دنیا آمد. اولین قصه‌ زندگی‌اش را در هشت سالگی نوشت و دوازده سال بعد، با داستان‌نویسی وارد عرصه‌ ادبیات شد. مهندسی عمران را از دانشگاه آزاد گرفت و به خواندن و نوشتن ادامه داد تا اینکه در سال ۸۹ اولین کتابش را با عنوان: «تنها بیست دقیقه وقت دارم» چاپ کرد و نامزد نهایی دو جایزه شد.
تاکنون بیش از چهل مقاله و نقد تخصصی در مجلات معتبر ادبی و روزنامه‌ها به چاپ رسانده و نقد را به عنوان چاشنی نویسندگی‌اش ادامه می‌دهد. نتیجه بیش از دوازده سال فعالیت ادبی او شامل چندین کتاب در حوزه بزرگسال و کودک است که همچنان روند طولانی چاپ را در انتشارات مختلف طی می‌کنند. همچنین در حال تألیف چندین کتاب در حوزه‌ داستان است. جدیدترین کارش مجموعه‌ چهار جلدی شعر خردسالان است که در آستانه نشر  قرار دارد.
 نامزد نهایی جشنواره‌های طنز مکتوب، هشتمین جشنواره نقد کتاب، جایزه گام اول، جایزه کتاب فصل و... نیز برگزیده‌ چهارمین جشنواره بین‌المللی داستان کوتاه کاشان و تقدیر در جایزه ادبی طهران از موفقیتهای وی به شمار می آید. هم اکنون مشغول پژوهش درباره‌ واژگان اصیل پارسی و کاربرد آن‌ها در متون ادبی است.