کتاب پدیدارشناسی بی مرزی در داستان های کودکانه احمدرضا احمدی

پدیدارشناسی معتقد است که بین ذات و نمودها و تجلی آن(پدیدار)، تفاوت وجود دارد و بودریار نیز به این تفاوت هااشاره می‌کند. بنابراین پدیدارشناسی و دنیای پست‌مدرن نیز نوعی تفاوت را بین اصول و نمود، تجربه می‌کنند و نموده‌ها جای اصل را می‌گیرند و  اصل تلقی می‌شوند. همین امر باعث می‌شود که فرق بین اصل و فرع چندان روشن نباشد.

خواننده‌ی آثار احمدی همواره در دنیای خیال و واقعیت، کودکی و بزرگسالی، مرزها و بی‌مرزی‌ها لغزان است. بی‌مرزی‌ها در آثارش به دو دسته‌ی کلی تقسیم می‌شوند: معنامند و بی‌معنا. نویسنده در بی‌مرزهای معنامند از شگردهای فرمالیستی و رئالیستی، و در بی‌مرزی‌های بی‌معنا از شگردهای پست مدرنیستی استفاده می‌کند.