وقتی به تاریخ سینمای آلمان نگاه می کنم، بی درنگ حسی از درد به جانم می نشیند. دیگر برای ما هیچ پیوستگی وجود ندارد. از وقتی شروع کردم به ساختن فیلم، همواره حس یتیم بودن داشتم، چون پدران ما، طرف بربریت را گرفتند؛ بربریت فاشیسم. این مانند از دست دادن پانزده سال اعتبار بود؛ یا حتی بیش تر. نمی شود بدون ارتباط با تاریخ سینمای خودتان در سینما کار کنید. برای همین است که این طور با جدیت به دنبال ارتباط با سینمای پدربزرگان خودمان هستیم. خانم لوته آیزنر مانند یک پل عمل می کرد. او کسی است که تاریخ سینما را از زمان پیدایش می شناخت. گویی او واپسین ماموت پرپشم تاریخ سینما بود؛ کسی که تمام آن هایی را که در سینما کار کرده بودند، می شناخت؛ از برادران لومیر گرفته تا ملی یس، پودفکین، ایزنشتین، فریتزلانگ و مورنائو؛ همه را.
اریک ایمز استاد مطالعات تطبیقی ادبیات، سینما و رسانه در دانشگاه واشینگتن آمریکا است و ویراستار کتاب «گفتوگوهای ورنر هرتزوگ» محسوب میشود. او متولد سال ۱۹۶۹ است و به عنوان یکی از پژوهشگران برجسته در زمینه سینمای آلمان و بهویژه آثار ورنر هرتزوگ شناخته میشود. ایمز علاوه بر ویراستاری مجموعه مصاحبههای هرتزوگ که در ایران با ترجمه شاهپور عظیمی منتشر شده، کتاب مهمی نیز با عنوان «واقعیت وحشی: مستند بر اساس ورنر هرتزوگ» (Ferocious Reality: Documentary according to Werner Herzog) نوشته که در سال ۲۰۱۲ توسط انتشارات دانشگاه مینهسوتا منتشر شد. این کتاب نخستین پژوهشی است که به بررسی این ایده هرتزوگ میپردازد که «حقیقت شاعرانه و خلسهآور» در سینما از طریق ساخت و خیالپردازی قابل دستیابی است و به تحلیل بیش از بیستوپنج فیلم از دوران کاری او میپردازد. او همچنین کتابی درباره تاریخ سرگرمیها با عنوان «امپراتوری سرگرمیهای کارل هاگنبک» (Carl Hagenbeck's Empire of Entertainments) در سال ۲۰۰۸ منتشر کرده که به بررسی نمایشهای عجایب و فرهنگ بصری قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم میپردازد.