هری بلافونته (با نام اصلی هارولد جورج بلانفانتی جونیور؛ ۱ مارس ۱۹۲۷ – ۲۵ آوریل ۲۰۲۳) خواننده، بازیگر و فعال حقوق مدنی آمریکایی بود که در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، موسیقی «کالیپسو» را در سطح بینالمللی رواج داد و محبوب کرد. آلبوم «کالیپسو» (۱۹۵۶) که نقطه عطفی در حرفه او محسوب میشود، نخستین آلبوم موسیقی (LP) یک هنرمند انفرادی بود که به فروش بیش از یک میلیون نسخه دست یافت.بلافونته بیش از هر چیز به خاطر اجرای قطعاتی همچون «Day-O (The Banana Boat Song)»، «Jump in the Line (Shake, Senora)»، «Jamaica Farewell» و «Mary's Boy Child» شهرت داشت. او در سبکهای گوناگونی از جمله بلوز، موسیقی فولک، گاسپل، ترانههای نمایشهای موزیکال و قطعات کلاسیک موسیقی آمریکا (استانداردهای آمریکایی) به ضبط و اجرای آثار پرداخت. او همچنین در فیلمهایی نظیر «کارمن جونز» (۱۹۵۴)، «جزیرهای در آفتاب» (۱۹۵۷)، «شانسی در برابر فردا» (۱۹۵۹)، «باک و واعظ» (۱۹۷۲) و «شنبهشب در آپتاون» (۱۹۷۴) به ایفای نقش پرداخت. آخرین حضور سینمایی او در یک فیلم بلند، در اثر اسپایک لی با عنوان «بلکککلنزمن» (۲۰۱۸) رقم خورد.