«میثم تمار» نوشتهی رضا دیلمی از مجموعهی «اسوههای بصیرت» به زندگی یکی از برجستهترین یاران باوفای اهلبیت(ع) میپردازد؛ شخصیتی که به دلیل عشق و وفاداری بینظیر به ولایت، سختترین شکنجهها را تحمل کرد و سرانجام به دستور عبیدالله بن زیاد به شهادت رسید. میثم تمار از اصحاب نزدیک امام علی (ع) و از یاران وفادار امام حسن مجتبی (ع) و امام حسین (ع) بود. وی به سبب معرفت عمیق به معارف اهلبیت (ع) و پایبندی استوار به حق، جایگاه ویژهای نزد امیرالمومنین (ع) داشت. میثم بسیار دوستدار اهل بیت پیامبر(ص) بود آنان نیز به او توجه خاصی داشتند. به گفتهی ام سلمه همسر پیامبر، پیامبر بارها از میثم به نیکی یاد کرده و دربارهی او به امام علی(ع) سفارش کرده است. میثم پس از آشنایی با امام علی در زمان خلافت ایشان در کوفه، از او دانش بسیار فراگرفت. در روزهای منتهی به قیام عاشورا، عبیدالله بن زیاد که از نفوذ معنوی و روشنگریهای میثم در میان مردم کوفه بیم داشت، او را دستگیر کرد و پس از شکنجههای فراوان، او را به شهادت رساند. در منابع تاریخی آمده است که امام علی(ع) سالها پیش از وقوع این حادثه، چگونگی شهادت میثم را برای او بازگو کرده بود. ایشان میثم را از چگونگی شهادتش، قاتل وی و آویختهشدنش به درخت نخلی که آن را به او نشان داده بود، آگاه ساخته و به او بشارت داده بود که پاداش مقاومت او در برابر خواست ابن زیاد آن است که در آخرت، کنار امام در درجهای شایسته خواهد بود. گفته شده است میثم کنار آن درخت نماز میخواند و با آن سخن میگفت. میثم خبر شهادتش را که از زبان امام علی (ع) شنیده بود، برای دیگران نقل میکرد. او در میان جمعی، خبر شهادتش را بیان کرد، اما حاضران، او را تکذیب و تمسخر کردند. آگاهی او از شهادتش تا بدان حد بود که وقتی او را برای شهادت میبردند کسی به او گفت ای میثم میتوانستی کاری بکنی که گرفتار این ساعت نشوی. میثم در پاسخش گفت: به خدا سوگند که این درخت خرمایی که مرا بر آن میآویزند جز برای من رشد نکرده و من نیز جز برای چنین روزی خود را آماده نساختهام. میثم به هنگام شهادت، همچنان به بیان فضائل اهلبیت(ع) و افشای ستم بنیامیه میپرداخت. سرانجام به دستور ابن زیاد، زبان او را بریدند و این یار صدیق ولایت در راه دفاع از حق و حقیقت به شهادت رسید. «میثم تمار» مخاطبان نوجوان را با زندگی این یار وفادار اهل بیت (ع) آشنا و آنها دعوت به ایستادگی در مقابل ظلم و ستم میکند.
درباره رضا دیلمی
رضا دیلمی متولد سال 1354 ، نویسنده ی ایرانی می باشد.