کتاب چه کسی اژدها را کور کرد؟

«چه کسی اژدها را کور کرد؟» نوشته‌ی فریدون عموزاده‌خلیلی و تصویرگری غزاله بیگدلو با الهام از داستان‌های سهروردی نوشته شده است و مناسب گروه سنی 9 تا 12 است. این کتاب از مجموعه‌ای 6 جلدی است که به مناسبت روز بزرگداشت شیخ شهاب‌الدین سهروردی و با توجه به اندیشه‌ها و آرای او نوشته شده‌اند. این مجموعه را نویسندگانی مختلف تالیف کرده‌اند.
این کتاب براساس جوهره‌ی افکار سهروردی نوشته شده است. با سهروردی فلسفه‌ی تازه‌ای با نام فلسفه‌ی اشراق زاده شد. فلسفه‌ای که بیش از هر چیز از نور سخن می‌گوید؛ از نبرد نور و تاریکی؛ از فرشته‌ای نورانی که در هر چیز پنهان است؛ از اندیشه که شکلی از نور است؛ از لطیف‌تر شدن هر چیز به عنوان نورانی‌تر شدنش؛ مثلا این که گیاه از خاک نورانی‌تر است و انسان می‌تواند پی‌در‌پی نورانی‌تر شود. او برای بیان افکارش، از داستان و تمثیل بهره برده و با زبانی شاعرانه و خیال‌انگیز از سیمرغ، عقل سرخ، هدهد و گوهر شب چراغ سخن گفته است. سهروردی داستان‌های زیادی دارد که عموما با خیال و فانتزی آمیخته هستند؛ هدهد، سیمرغ، آفتاب‌پرست و خفاش‌ از کاراکتر و عناصری هستند که در نوشته‌های او حضور دارند. در کتاب «چه کسی اژدها را کور کرد؟» هیچ داستان خاصی از سهروردی بازآفرینی و یا بازنویسی نشده است بلکه با الهام از رساله‌های لغت موران، عقل سرخ و اندیشه‌های سهروردی درباره‌ی نور و ظلمت نوشته شده است؛ همان جوهر اندیشه‌ی‌ او یعنی بحث ظلمت و حرکت به سوی نور.
اژدها تنها موجوداتی است که اگر کور شود، خودش نمی فهمد کور شده‌ است. اژدهاک شخصیت اصلی این داستان نیز یک روز، وقتی از خواب بیدار می‌شود اول فکر می‌کند که هنوز شب است، بعد فکر می‌کند خسوفی کسوفی، چیزی شده که دنیا این‌طور تاریک شده است. فقط وقتی صدای بازی و داد و قال خرس‌ها، روباه‌ها، گوزن‌ها و دارکوب‌ها را می‌شنود، می‌فهمد اتفاق ناجوری افتاده. اتفاق ناجـــوری کـــه فقــط یـــک نفـــر دوای دردش را می‌داند.
«چه کسی اژدها را کور کرد؟» داستانی کودکانه و تمثیلی است که کودکان از خواندن آن لذت می‌برند و با جوهره‌ی افکار سهروردی نیز آشنا می‌شوند.