کتاب فیلم ها چگونه بر سلامت روان ما تاثیر می گذارند

کتاب «فیلم‌ها چگونه بر سلامت روان ما تاثیر می‌گذارند (فیلم‌های دوست‌داشتنی ما)» نوشته‌ی آنه فوستل یکی از آثاری است که به بررسی علمی و کاربردی رابطه میان سینما و سلامت روان می‌پردازد. فوستل در این کتاب نشان می‌دهد که فیلم‌ها صرفا ابزار سرگرمی نیستند، بلکه می‌توانند نقش مهمی در شکل‌گیری احساسات، پردازش تجربه‌های درونی و حتی بازنگری در نگرش‌های فردی داشته باشند. نویسنده با الهام از پیشینه‌ی تاریخی بهره‌گیری از نمایش و روایت برای بیان رنج‌های انسانی، توضیح می‌دهد که چگونه در رویکردهای امروزی از فیلم به عنوان ابزاری کمکی در حوزه سلامت روان استفاده می‌شود. این کتاب مجموعه‌ای از تحلیل‌های دقیق درباره دوازده فیلم شناخته‌شده را ارائه می‌کند و آن‌ها را از منظر تاثیرگذاری بر ذهن، هیجان و رفتار انسان بررسی می‌کند.
فوستل معیارهایی را توضیح می‌دهد که بر اساس آن‌ها فیلم‌های منتخب را برای تحلیل برگزیده است. این معیارها شامل تنوع فرهنگی، پرداختن به موضوع‌های حساس اجتماعی و امکان ایجاد همذات‌پنداری در مخاطب هستند. او برای هر فیلم توضیح می‌دهد که چه پیام‌های روان‌شناختی در دل روایت آن نهفته است و چگونه برخی صحنه‌ها می‌توانند به تقویت امید، درک متقابل یا پذیرش تفاوت‌ها کمک کنند. بخش‌هایی از کتاب نیز به هشدار درباره صحنه‌هایی اختصاص دارد که ممکن است برای برخی افراد یادآور تجربه‌های دشوار باشند.
در ادامه کتاب به تاثیر فیلم‌ها بر فرایندهای درونی مانند همذات‌پنداری، تنظیم هیجان و شکل‌گیری پیوندهای اجتماعی پرداخته و فوستل توضیح می‌دهد که مشاهده‌ی مسیر زندگی شخصیت‌های داستانی می‌تواند به مخاطب کمک کند تا احساسات خود را شناسایی کند و راه‌های متفاوت مواجهه با مشکلات را ببیند. او نقش سینما را در افزایش همدلی برجسته می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه تجربه مشترک تماشای یک فیلم می‌تواند زمینه گفت‌وگو درباره موضوع‌های دشوار روانی را فراهم کند. همچنین در این بخش‌ها به ارتباط میان فیلم و عزت نفس، کاهش اضطراب و ایجاد حس تعلق اشاره می‌شود و توضیح داده می‌شود که چگونه روایت‌های امیدبخش یا واقع‌گرایانه می‌توانند به بازسازی نگرش فرد نسبت به خود و دیگران کمک کنند. فوستل توضیح می‌دهد که توجه به نوع داستان، مضمون و پیام‌های روانی آثار سینمایی می‌تواند در فرایند تخلیه هیجانی، بازتاب تجربه‌های شخصی و بهبود خلق‌وخو موثر باشد؛ او با اشاره به نمونه‌هایی از فیلم‌های مطرح نشان می‌دهد که هر اثر می‌تواند مسیر متفاوتی برای تاثیرگذاری بر ذهن مخاطب داشته باشد؛ گاه از راه نمایش احساسات پیچیده و گاه از طریق تصویرسازی روابط انسانی.