کتاب جریان طلیعه نمایشنامه نویسی در ایران

Playwriting in Iran
از آغاز تا پایان سلطنت محمدعلی شاه قاجار
کد کتاب : 40675
شابک : 978-6004610964
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 472
سال انتشار شمسی : 1399
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 1
زودترین زمان ارسال : 10 خرداد

معرفی کتاب جریان طلیعه نمایشنامه نویسی در ایران اثر نیایش پورحسن

مجموعه ی سیری در تاریکی های نمایش و ادبیات نمایشی ایران در عصر قاجار (جلد اول - الف)

این کتاب به گفت وگوهای نمایشی از عصر باستان تا عصر قاجار اختصاص دارد، باید گفت که این آثار اگرچه حاوی عناصر نمایشنامه نویسی، شخصیت پردازی، گفت وگو و حتی جنبه های نمایشی هستند، اما به هیچ وجه نمی توان به دید نمایشنامه های غربی به آن ها نگریست! اما در اینکه این گفت وگوها در روند نگرش ایرانیان به مقولۀ نمایشنامه نویسی تأثیر به سزایی داشتند، بی گمان نمی توان از آن به راحتی چشم پوشی کرد.

در این اثر گفت وگوهای نمایشی در سه دورۀ عصر باستان، دوران اسلامی و سلسلۀ قاجاریه (از عصر ناصری تا پایان قاجار) مورد بحث قرار گرفته است. تأکید این کتاب بیشتر بر بخش قاجار است.

این مجموعه کتاب به طور کلی شامل مقوله های «پیدایی نمایشنامه نویسی در ایران»، «پیدایی تئاتر و تماشاخانه در ایران»، «مقلدان و نمایشگران تقلید» و «نهضت ترجمه در ادبیات نمایشی در ایران» است که با تمرکز بر عصر قاجار به ویژه دورۀ سلطنت ناصری، مظفری و سپس دورۀ مشروطه با عنوان کلی «سیری در تاریکی های نمایش و ادبیات نمایشی ایران در عصر قاجار» منتشر شده است.

تمرکز جلد نخست این مجموعه که حاوی چند جلد است بر موضوعات ایرانی صورت گرفته و سپس از جلد دوم به بعد به بررسی نهضت های ترجمه، تأثیرات و جریانات نمایشی غرب و مضامین نمایشی دیگر که در تاریخ تئاتر و نمایش و ادبیات نمایشی در ایران یا از آن سخنی به میان نرفته و یا تاکنون به درستی به آن اشاره نشده، می پردازد.

اگرچه در سال های اخیر راجع به فضای تئاتر و ادبیات نمایشی ایران در عصر مشروطه تحقیقات و حتی مجموعه اسنادی منتشر شده است، اما امروزه به جرأت می توان گفت که در زمینۀ پیدایی نمایشنامه نویسی ایران در عصر ناصری کوتاهی و قصور شدید صورت گرفته است. زیرا تاریخچۀ پیدایی نمایشنامه نویسی در ایران همانند یونان باستان با عمری 2500 ساله نیست که پروندۀ اسناد و مدارک آن مختومه شده باشد، به همین جهت این جریان همچنان نیازمند واکاوی و جستارهای تازه است.

همچنین امروزه مانند چند دهۀ اخیر فضای دسترسی به اسناد قدیمی در مراکز اسناد و مجموعه داران خصوصی از شرایط نسبتا مطلوب تری برخوردار شده است، از این رو باید انتظار داشت که در گوشه و کنار این مجموعه ها از نخستین آثار نمایشی عصر ناصری نیز مدارک و آثاری تازه یاب شناسایی شوند. برای علاقه مندان مشتاق، پژوهشگران و به ویژه اساتید دانشگاه های نمایشی معاصر بسیار تأسف بار است که همچنان با روحیۀ کپی برداری بعد از گذشت این همه سال همچنان به تکرار و مکررات بپردازند!

کتاب جریان طلیعه نمایشنامه نویسی در ایران

نیایش پورحسن
نیایش پورحسن در خانواده‌ای فرهنگی متولد شد و از کودکی آثار نویسندگان مطرح جهان همچون برشت و شکسپیر را مطالعه کرده است. وی مدرک تحصیلی کارشناسی مرمت و کارشناسی ارشد ادبیات نمایشی دارد و سال‌هاست در حوزه تئاتر و ادبیات نمایشی به تحقیق و مطالعه می‌پردازد.از آثار او می‌توان به کتاب‌های زیر اشاره کرد:۱- آشنایی ایرانیان با تئاتر و تماشاخانه‌های اتریش در عصر قاجار و آتش‌سوزی تماشاخانه "رینگ" وین به روایت اسناد و مدارک عصر ناصری۲- تاریخچه آشنایی ایرانیان با تئاتر و ...
دسته بندی های کتاب جریان طلیعه نمایشنامه نویسی در ایران
قسمت هایی از کتاب جریان طلیعه نمایشنامه نویسی در ایران (لذت متن)
در حالت بی حالی و افسردگی تمام، از ناملایمات ایام به خصوص از باب بلیۀ عام که در این سال می شوم گمنام بر تمام اهل ایران واقع گردید و قحط عظیم رخ نمود که هیچ بیننده ای نبیند ان شاءاللّه تعالی، که نصف ممالک ایران از درد جرع مردند و نصف از نصف دیگر که ربع باشد به ممالک فرنگستان و اروپا و انگلستان و روم و روس و افغانستان و طایفۀ ترکمنان رفتند؛ و بسیار دیگر به مرض حصبه که اشدّ از طاعون بودند مردند؛ و در دارالخلافۀ طهران و مقر سلطنت عظمی بود؛ در کوچه و بازار از مرده پشته ها، و در خارج شهر و قبرستان کوه و تل ها و مناره ها بلند شده بود. از بی کفایتی صدراعظم جدید ایران که میرزاحسین خان مشیرالدولۀ قزوینی اصل است، لیکن تمام ناس به قدر قوۀ هریک نگاهداری دفن و کفن اموات کردند، به خصوص از رجال دولت و گرانی جنس در دارالخلافه به حدی شد که گندم خرواری پنجاه تومان و جو خرواری چهل تومان شد، لکن قلیل ایامی که گندم و آردی که از آهک و گچ و ذرت و بعضی چیزهای دیگر در آن بود از حاجی ترخان و سایر ممالک روسیه آوردند همین قدر بود که هرکس از آن نان خورد جان به در نبرد و مرد. به خصوص فقرایی که از بلاد متعدده به دربار معدلت مدار پناه آورده بودند و از جانب دولت نگاهداری می کردند و از تمام تجار و متمولین پول اعانت حواله نموده گرفتند و از دولت انگلیس و هند و روس که همسایه بودند به قدر صدهزار تومان پول اعانت فرستادند.