کتاب در میان مردگان

رمان «سرگیجه» نوشته پی‌یر بوالو و توماس نارسژاک، روایتی تاریک از وسواس فکری، گناه و سقوط روانی یک انسان است که فضای خفه‌کننده و وهم‌آلود آن، مرز میان واقعیت و توهم را به تدریج از بین می‌برد. فلاویر، کارآگاه سابقی که از بیماری سرگیجه شدید رنج می‌برد، مامور می‌شود تا مادلن، همسر دوست قدیمی‌اش ژوینیه را تعقیب کند. رفتار مادلن به شدت عجیب است و به نظر می‌رسد روح مادربزرگش او را تسخیر کرده است. فلاویر در طول این تعقیب و گریزها، گرفتار عشقی بیمارگونه می‌شود که او را مستقیما به سمت یک حادثه اجتناب‌ناپذیر هدایت می‌کند. تعلیق اصلی این داستان در کشف هویت یک قاتل نیست، در تماشای فروپاشی آهسته و پیوسته ذهن قهرمان داستان نهفته است.
نویسندگان مسئله هویت و تسلط ذهنی را با جزئیات ترسناکی باز می‌کنند. فلاویر به دلیل ناتوانی فیزیکی ناشی از بیماری سرگیجه‌اش نمی‌تواند مانع پریدن مادلن از بالای برج شود و این ناتوانی، عذاب وجدانی خردکننده برای او به جا می‌گذارد. بخش دوم داستان سال‌ها بعد در پاریس رخ می‌دهد. فلاویر در خیابان زنی به نام رنه را می‌بیند که شباهت بی‌نظیری به مادلن مرده دارد. او با وسواسی جنون‌آمیز تلاش می‌کند رنه را به نسخه جدیدی از مادلن تبدیل کند. فلاویر او را مجبور می‌کند لباس‌هایی کاملا مشابه مادلن بپوشد، رنگ موهایش را تغییر دهد و رفتارهای زن مرده را مو به مو تقلید کند. همچنین ژوینیه از همان روز اول، فلاویر را به عنوان یک مهره بی‌اراده در یک نقشه قتل بی‌نقص بازی داده بود. فلاویر یک شاهد دروغین بود که به دلیل سرگیجه‌اش هرگز نمی‌توانست به بالای برج برسد و حقیقت کشته شدن همسر واقعی ژوینیه را ببیند.
در این داستان، کارآگاه نماد هوش و کشف حقیقت نیست؛ او یک قربانی فریب‌خورده و مردی کاملا در هم شکسته است. مسائل روان‌شناختی متعددی در تک‌تک رفتارهای فلاویر موج می‌زند. او به جای پذیرش واقعیت تلخ، مدام در حال فرار به گذشته و بازسازی یک توهم مرگبار است تا گناه خود را جبران کند. پایان‌بندی داستان بسیار ویرانگر است. زمانی که فلاویر سرانجام حقیقت این فریب بزرگ را می‌فهمد، واکنش او جنون مطلق است. او با وحشت متوجه می‌شود عشقی که تمام وجودش را تسخیر کرده بود، از اساس یک نمایش دروغین برای سرپوش گذاشتن بر یک جنایت برنامه‌ریزی‌شده بوده است.
کتاب «سرگیجه» کالبدشکافی دقیق یک توطئه و نمایش تباهی قطعی یک انسان است. بوالو و نارسژاک با دقت، قدم به قدم تسلیم شدن فلاویر در برابر تاریک‌ترین بخش‌های روانش را شرح می‌دهند. رنه که خود شریک جرم این بازی کثیف بوده، در نهایت قربانی همان هیولایی می‌شود که خودش در خلق آن نقش اساسی داشت. داستان بدون هیچ‌گونه امید کاذب یا رستگاری، سیاهی‌های ذهن انسان را در مواجهه با حسرت، فریب و گناه عریان می‌کند. جزئیات رفتار بیمارگونه فلاویر و سوءاستفاده بی‌رحمانه ژوینیه از نقطه ضعف دوستش، این اثر را به یک بررسی دقیق درباره آسیب‌های روانی و جنایت‌های احساسی تبدیل کرده است.