کتاب من رژیم نیستم، آگاهانه غذا می خورم

هر روز با فهرستی از قانون‌های سخت‌گیرانه درباره‌ی چه‌بخوریم و چه‌نخوریم روبه‌رو می‌شویم، اما کمتر پیش می‌آید کسی از خودش بپرسد اصلا «چطور» غذا می‌خورد. کتاب «من رژیم نیستم، آگاهانه غذا می‌خورم: راهنمای استفاده از توجه‌آگاهی برای کاهش وزن» همین نقطه‌ی کور را هدف گرفته است. سوزان آلبرز که در حوزه‌ی روان‌شناسی بالینی و روان‌شناسی تغذیه فعالیت می‌کند، در این کتاب به‌جای پیشنهاد رژیم‌های غذایی تازه یا کالری‌شماری‌های خسته‌کننده، سراغ ریشه‌ی رفتاری پرخوری می‌رود؛ یعنی همان الگوهای ذهنی که پشت هر لقمه‌ای که برمی‌داریم پنهان‌اند.
محور اصلی کتاب وارد کردن مفهوم توجه‌آگاهی به سفره‌ی روزمره است چرا که بسیاری از ما هنگام غذا خوردن حواسمان جای دیگری است؛ پای گوشی، تلویزیون یا افکاری که ربطی به بشقاب جلویمان ندارند و همین باعث می‌شود بدون توجه واقعی، چیزی بیش از نیاز بدن بخوریم. گاهی هم غذا نقش پناهگاهی برای احساساتی مثل استرس، خستگی یا دلتنگی پیدا می‌کند، بی‌آنکه گرسنگی واقعی در کار باشد. آلبرز در این کتاب راه تشخیص گرسنگی جسمی از میل هیجانی به خوردن را قدم‌به‌قدم توضیح می‌دهد و نشان می‌دهد چطور می‌توان پیش از هر وعده، لحظه‌ای مکث کرد و فهمید چه چیزی واقعا محرک این خواستن بوده است.
بخش دیگری از کتاب به محیط و عادت‌های نامحسوس روزمره اختصاص دارد؛ خوردن جلوی تلویزیون، غذا خوردن سریع و بی‌وقفه، یا ادامه دادن به خوردن حتی بعد از احساس سیری. آلبرز به‌جای توصیه‌های سخت‌گیرانه، ابزارهایی ساده برای ایجاد وقفه‌های کوتاه در این لحظات پیشنهاد می‌کند تا انتخاب غذایی از روی آگاهی باشد، نه عادت.
«من رژیم نیستم، آگاهانه غذا می‌خورم» بیشتر برای کسانی نوشته شده که از چرخه‌ی تکراری رژیم گرفتن و بازگشت وزن خسته شده‌اند یا با الگوهای غذا خوردن هیجانی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و به‌دنبال نگاهی متفاوت به رابطه‌شان با غذا هستند. نقطه‌ی تمرکز کتاب نه حذف کامل خوراکی‌های محبوب، بلکه شناخت دقیق‌تر نشانه‌های بدن و ذهن در لحظه‌ی خوردن است؛ رویکردی که آن را از بیشتر کتاب‌های رژیمی متداول متمایز می‌کند.